Columns van Ruud Verdonck. Archief met eerder verschenen columns en artikelen.           Over de website en Ruud Verdonck
Jaargang 1 Nr 24   17 november 2003
  _______Nou Noud_______  
Zodra de directeur van De Nederland-
sche Bank het woord neemt, gaat het
over financiën, haut-finance. Niet over
onze economie en al helemaal niet
over de politiek. Als die economie van
ons wat minder draait waarschuwt hij,
als teller van onze centen, voor een
ineenstorting van alle vitale functies
als niet stante pede de meest ingrij-
pende maatregelen worden genomen.
Zodra de economie een beetje aardig
draait roept hij om nog veel meer
draconische maatregelen om lekker
lui achterover te kunnen blijven leu-
nen. Er bestaan geen intellectuele of
politieke overwegingen bij het wente-
len van de goudstaven, dan gelden
alleen financiële wetten. Elke dag
hangt er een donkere wolk boven de
bunker aan het Frederiksplein.
De minister van financiën beheert de

kleine kas en het postzegelgeld. Die
moet z’n keuzes motiveren en verde-
digen. En op kantoor altijd streng op
de vingers gekeken door de directeur
van De Nederlandsche Bank. Over
draagvlak en visie hoeft de hoogste
bankbaas zich geen zorgen te maken,
daar gaat hij niet over. Hij is niet ge-
kozen, hij heeft gewoon een báán, hij
past op het goud en dat is een bui-
tengewoon serieuze zaak. In de poli-
tiek kun je gerust zeggen: we doen
het dit jaar eens wat minder. Of we
geven eens iets te veel uit. Dat be-
staat niet in de directievleugel van de
Nederlandsche Bank. Vandaar ook dat
de jaarlijkse waarschuwingen van
Noud Wellink, maar eerder ook Jelle
Zijlstra of Wim Duisenberg steeds
plichtmatiger werden genoteerd. Het
zal wel, zo’n man moet dat zeggen,
maar als het ergens over gaat dan is
het primaat aan de politie.
Een heldere taakverdeling, waar ech-
ter de klad in dreigt te komen. Eerst
smeerde Wellink ons de Euro aan met
een verhaal waar niets van klopte.
Zijn vaste noodsignaal was vorig jaar
een waarschuwing tegen de gevolgen
van z’n eigen misrekeningen. Afgelo-
pen zondag zette Wellink een stap
verder en begon zich inhoudelijk met
de politiek te bemoeien. In plaats van
in algemene bewoordingen zijn zor-
gen te uiten over Europa begon hij
Duitsland en Frankrijk te beschuldigen
de kluit te belazeren en riep hij de
bevolking op eensgezind achter Zalm
te gaan staan. Oppassen, daar wordt
hij niet voor betaald. Straks is ons
goud niet veilig meer.
Mail De ColumnistStuur deze site op naar een vriendWilt u zich (gratis) abonneren, vul het formuliertje dan in.Plaats de site bij uw favorietenZwart/wit leesversie van de column, ook om uit te printen.