De spelers van het Nederlands elftal
weigerden na de wedstrijd tegen
Schotland de media te woord te
staan. En? Beviel ’t, zo’n onverwachte
oorverdovende stilte?
Tot zo’n 35 jaar terug werd na afloop
van een wedstrijd een speler helemaal
nergens naar gevraagd. Ik denk dat
ze het er onderling niet eens lang
over hadden. Als ze bij het passeren
van de bestuurskamer een verslagge-
ver tegen het lijf liepen namen ze hun
pet af en groetten ze meneer Kuiphof
of meneer Spaak beleefd. Als een
voetballer of een wielrenner iets ge-
vraagd werd dan was het hooguit om
te bevestigen dat de verslaggever het
allemaal goed had gezien. Uit oude
opnamen blijkt ook steeds dat ver-
slaggevers helemaal niet kónden in-
terviewen, die begonnen een vraag,
|
dat werd een beschouwing uitmon-
dend in een verhaal en dan zag je
langzaam de panische blik in de ver-
slaggeversogen verschijnen: die vent
aan de andere kant van de microfoon
zat er nog steeds. Ik geloof niet dat
iemand toen het idee had iets te mis-
sen wanneer tien minuten na afloop
van een wedstrijd, inclusief de vijf
minuten voor Jan de Cler en ‘Hup Hol-
land hup’, werd overgeschakeld naar
de studio voor muziek met de Ram-
blers of de toestand in de wereld van
Hilterman.
Uit de persboycot blijkt ook dat de
spelers zelf na al die jaren nut en
noodzaak van een praatje toe betwij-
felen. Het is dikwijls niet ten bate van
de verslaggevers, tenminste niet ten
bate van álle verslaggevers, dat er na
|
afloop steeds drie vragen worden ge-
steld: en, blij?, vertel eens in je eigen
woorden hoe het bij dat eerste doel-
punt (driemaal herhaald vanuit zeven
verschillende camerastandpunten)
ging, en tot slot: hoe nu verder?
Klaar. Het is meer dat de grootste
voetballiefhebbers op hun helden zit-
ten te wachten. Het hindert hun niet
wat ze zeggen, als ze maar te zien of
te horen zijn, voor de rest gaat het
even diep als voetbalplaatjes sparen.
En in de krant zien ze er toch alleen
maar de teksten terug die nog van
pas komen in een gewichtige analyse.
Om eerlijk te zijn, door vrolijke om-
standigheden heb ik het praatje pot
met Van Gaal, Van Breukelen en
Jansma gemist. En ook daar helemaal
niet ongelukkig van geworden.
Volgende keer weer?
|
