In Nederland roepen ze brutaalweg:
‘Kaartjes!’ Nee, dan Japan, daar
schrijdt de conducteur een coupé bin-
nen, maakt een buiging en fluistert:
,,Neemt u mij niet kwalijk, maar zou
ik u alstublieft naar uw plaatsbewijs
mogen vragen?” Het Algemeen Dag-
blad vroeg politici van de regerings-
partijen naar hun grootste ergernis-
sen als ze denken aan normen en
waarden. En wat blijkt, het land wordt
geregeerd door een kabinet dat voor-
namelijk bestaat uit malloten. Minister
Van Ardenne van Ontwikkelingssa-
menwerking verlangt naar treincon-
ducteurs met Japanse manieren.
Het is mevrouw d’r grootste ergernis
in Holland, een conducteur die luid om
de kaartjes roept zodat iedereen weet
dat ‘ie z’n biljet bij de hand moet
houden. Wat doet een Japanse con
|
ducteur indien de passagier zegt: ‘Effe
wachten’? Meteen harakiri.
Als ze op de televisie laten zien dat
het hier helemaal niet vol is, krijgen
we een Japanse trein. Een conducteur
duwt met grepen uit een breed scala
aan Japanse gevechtssporten, passa-
giers naar binnen - tenslotte heeft hij
de billen van minister Van Ardenne
tussen de deur, hij stampt nog een
keer links, rechts, in het midden en
hup, fluit in de mond, pannenkoek
omhoog: vertrekken met die handel.
U dacht dat een blikje knakworstjes
vol zit? Maar volgens mevrouw Van
Ardenne kunnen wij voor onze nor-
men en waarden een voorbeeld ne-
men aan de Japanse treinconducteur
die zich beleefd knipmessend door
elke eivolle coupé werkt.
|
Het gaat niet zo maar om een minis-
ter op een verkeerd moment gebeld.
Want minister Verdonk van Vreemde-
lingenbeleid en Integratie, komt ook
al met zo een denderende ergernis
aanzetten. De ‘winkelwagentjesagres-
sie’. Als zij in de rij staat te wachten
bij de buurtsuper, plaatst er altijd
iemand pardoes zijn wagentje voor
het hare. Die dringt voor, zeggen
normale mensen. En wat blijkt ver-
volgens: het overkomt haar niet eens,
want zij woont op een dorp waar de
middenstand zweert bij het trekken
van nummertjes. VVD-leider Jozias
van Aartsen zat door omstandigheden
de laatste tijd vaak in de trein en er-
gerde zich niet dood aan de conduc-
teurs maar aan de passagiers die za-
ten te bellen. Ergernissen, normen en
waarden. En wereldvreemde dwazen.
|
