Op het hoofd van het VVD-Kamerlid
Geert Wilders is het 365 dagen per
jaar carnaval en binnen in z’n hoofd
óók. De afgelopen weken heeft hij een
aantal interviews ten beste gegeven
waarin hij zichzelf positioneert als de
beschermheer van houwdegen rechts
in zijn fractie: tegen de islam en te-
gen de overige slappelingen in de
Tweede Kamer. Niet conservatief, niet
liberaal maar klip en klaar egocen-
trisch behoudzuchtig. Zo erg, dat Mat
Herben zich al inbeeldt dat hij Wilders
er graag bij zou hebben in de LPF,
terwijl hij met z’n partijgenoot Eerd-
mans toch al ruim voorzien is in de
vacature ongenuanceerd politiek blind
paard. Wilders wil zich onderscheiden
als mogelijke aanvoerder van de rech-
tervleugel van de VVD, mede omdat
hij in de veronderstelling verkeert dat
|
alle kiezers die de vorige twee keren
op hol geslagen waren het zonder
uitzondering met hem eens zijn; dat
ziet hij aan hun ogen. Zijn fractie-
voorzitter Van Aartsen weet dat zo
net nog niet, maar die zit niet te
wachten op een richtingenstrijd, die
heeft het zo al lastig genoeg om de
boel een beetje bij elkaar te houden.
Als hem gevraagd wordt naar de toe-
stand van de VVD zit hij voor alle ze-
kerheid binnen drie woorden bij de
verwijten aan Balkenende en anders
draagt de PvdA sinds Troelstra wel
overal de schuld van. Niet Wilders.
Inmiddels is Wilders onderwerp ge-
weest van beraad in de fractie. Een
bijeenkomst die hij, ondanks de per-
manente polonaise in zijn hoofd, als
niet feestelijk ervoer. Maar: ,,Ik sta
|
nog volledig achter de inhoud van de
interviews. De problemen zijn ont-
staan door mijn woordkeuze en ik
vind het jammer dat daardoor de
aandacht is afgeleid van de inhoud.”
Maar wat is er mis met de woordkeu-
ze? Als je tegen HP De Tijd zegt dat
imams die in overtreding blijken te
zijn ,,direct teruggestuurd kunnen
worden naar hun hol in Saoedi-
Arabië, of weet ik veel waar,” dan is
dat volkomen helder als hij dat be-
doelt. En als hij zegt dat hij ,,de laf-
heid van de geachte collega’s aan de
kaak gaat stellen,” dan kun je dat niet
beter zeggen. Of: ,,De Kamer stikt
zowat in dat verrekte poldermodel.”
Niks mis met de inhoud en de woord-
keuze, zo lang het maar uit de mond
van weer zo’n verongelijkte Limburger
komt.
|
