Daar zijn ze dan: de dwangarbeiders
van de democratie, het nieuwe poli-
tieke talent, de voorkamertjes politici.
Na meer dan een jaar baanbrekend
vergaderen zijn ze bevallen van hun
eerste ideetje: schaf het vragenuurtje
maar weer af. De kroonjuwelen van
Frans Weisglas kletteren over het
marmer. De krant wordt er toch maar
nageblaft en de kijker kan het niet
volgen omdat de vragensteller alleen
snel wil scoren. Persoonlijk heb ik er
weinig moeite mee wanneer de krant
in het parlement wordt nageblaft.
Liever dat dan dat er een clubje op
eigen houtje poogt iets te bedenken,
dat zie je nu maar weer. Bovendien
kan ik het allemaal meestal nog wel
redelijk volgen, de inleiding, het schot
op doel en dan de reactie van de
doelman, de bal op de paal of meestal
|
hoog over en ver naast. Soms glibbert
er een bal in het net en dan prevelt
de doelman: buitenspel. Het is geen
verheffende vertoning, dat vragenuur-
tje, het is zeker geen aaneenschake-
ling van doelpunten van de week. Het
is gewoon de Nederlandse volksverte-
genwoordiging in volle actie. Ik mag
er graag naar kijken, maar dat telt
geloof ik niet.
Wat al die jongelui die meestal op de
achtergrond in de krant zitten te koe-
keloeren dan zouden willen? Een ste-
vig debat op hoofdpunten tussen de
fractievoorzitters en de premier. Elke
week zo’n tevoren dichtgetimmerde
gedachtewisseling met een bevlogen
spreker als de premier? Nee, daar zit
de kijker op te wachten. En dan heb
ik het nog niet eens over het nablaf-
|
fen en over de vraag of de kijker weet
waar het over gaat, laat staan of die
kijker zou willen weten waar het over
gaat.
Bij Barend en Van Dorp zag ik van de
week een van de voornoemde jonge
honden: Boris van der Ham van D66.
Hij bezwoer ons dat hij regelmatig
last heeft van de prachtigste ideeën
maar dat ze er in z’n eigen fractie al
niet eens van willen weten. Ze worden
wekelijks door de fractievoorzitter in
het gelid gezet en dienen de hand op
te steken, allemaal vóór. Soms is Van
der Ham wel eens tegen, maar dan
staat de spreekstalmeester van D66
op. Dezelfde die straks wekelijks in
debat moet gaan met de premier.
Soms begrijp ik ineens waarom je zo
weinig van de parlementaire jongelui
verneemt.
|
