,,Er is een sfeer ontstaan waarin co-
lumnisten elkaar niet inhoudelijk maar
persoonlijk aanvallen. Dat vind ik
walgelijk,” jeremieert Sylvain Ephi-
menco, columnist van Trouw, van-
daag in de Volkskrant, bij gelegenheid
van het feit dat zijn collega en geest-
verwant Paul Cliteur besloten heeft in
te binden omdat hij zich de nieuwe
gedemoniseerde Pim Fortuyn voelt.
Blijkbaar weet de conservatief correc-
te Ephimenco niet dat columns per-
soonlijk zijn. Andere stukken in de
krant noemen wij analyses, inter-
views, weerbericht. Columns zijn zeer
persoonlijke opvattingen, óók die van
Ephimenco. Daarin dansen het per-
soonlijke en het inhoudelijke voortdu-
rend om elkaar heen, de een sart de
ander, de ander profiteert van de een,
en samen wijzen ze de lezer na. Dat
|
is een column en daarom houden ech-
te columnisten nooit op.
Wat ik walgelijk vind, dat mag in co-
lumns, is dat conservatief correct Ne-
derland in opkomst voortdurend de
vijand opblaast tot angstaanjagende
proporties en met afschrikwekkende
daden. Alles wat er in de afgelopen
veertig jaar in dit land verkeerd is
gegaan, is de schuld van ‘de linkse
kerk’. Afgelopen zondag beweerde
Cliteur nog dat daarbij de tegenstre-
ver aanhoudend een fascist uit het
Hitler-kamp werd genoemd. Maar
zware overdrijving tot geschiedverval-
sing, het mag allemaal in een column.
Cliteur zou zelfs een column kunnen
schrijven bij een aan zichzelf verzon-
den kogelbrief, waarin hij zijn oppo-
nenten ervan beschuldigt hem in een
|
levensgevaarlijke positie te hebben
gebracht. Met aansluitend een zinde-
rende aanval op Thijs Wöltgens, Piet
Grijs en Marcel van Dam, inhoudelijk
én persoonlijk. In de jaren 60 en 70
bedreigde de rijksoverheid regelmatig
columnisten met vrijheidsstraffen we-
gens onwelgevallige of opruiende
stukjes. Gelukkig liepen die niet weg,
want dan had onze recente historie er
pas troosteloos uitgezien.
Maar wat doet Cliteur? Hij blaast voor
de laatste keer zijn tegenstanders
buitenproportioneel op. Hun aanvallen
staan zijn functioneren in de weg.
Cliteur moet heel weinig vertrouwen
hebben in zijn eigen gelijk. Achteraf
blijken zijn columns nog veel persoon-
lijker dan vermoed werd. Langs de
kant staat Sylvain Ephimenco te jui-
chen, ik denk hartstikke inhoudelijk.
|
