Stel nu dat Arjan Erkels ouders in
Amsterdam waren komen wonen,
terwijl het jong zelf zo’n voor Duitse
zomergasten gereserveerd schuurtje
had gehuurd achter in een tuin in de
vlek Westdorpe in Zeeuws-
Vlaanderen, was ik dan wel het huis
uit gerend om hem op het Rokin om
de hals te vliegen? Aan de ene kant is
het ontroerend om de mensen per
fiets van het naburige Axel naar
Westdorpe te zien komen om deze
unieke gebeurtenis mee te maken,
qua Paasvertier geen Keukenhof of
meubelboulevard in de buurt, zal ik
maar zeggen, aan de andere kant zou
ik van gêne niet weten waar te kijken
als hij voorbij zou komen, omdat ik
wel naar Sinterklaas kan zwaaien
maar m’n arm niet eens omhoog krijg
wanneer de kroonprins in een boot
|
voorbij komt om ons zijn aanstaande
voor te stellen.
Ik zat nog met de Bos Atlas op schoot
wegens Westdorpe toen we er in de
Grote Geschiedenisquiz aan werden
herinnerd dat Nederland zich in 1919
nog heeft voorbereid op een gewa-
pend treffend met de Belgen. Zij wil-
den Limburg (nou, vooruit dan maar)
en Zeeuws-Vlaanderen (no way!) van
ons hebben omdat wij ten tijde van
de Eerste Wereldoorlog, maar dat wist
toen nog niemand, dat het de eerste
was, maar omdat wij van 1914 tot en
met 1918 de andere kant op hadden
staan kijken. Was Westdorpe nu van
de Belgen geweest, tenminste als we
de daarop volgende slag hadden ver-
loren en daar zag het wat betreft de
oude filmbeelden wel naar uit.
|
Maar het was allemaal anders gewor-
den als ik geweten had dat Arjan Er-
kel de hele dag iets van ,,Hee, sap-
perdiosia, sapperdiejee, jee, jee, ho-
ladiejee” op een tafel zou staan zin-
gen. Volgens mij is het iets van John-
ny Jordaan, uit een potpourri waarin
hij ineens over ging op dat sapperdio-
sia, een woord waarin zijn rollend r
het zo lekker deed. Ergens ver weg
ligt dat ,,Hee, sapperdiosia” op een
schap direct naast ,,Hup sansee de
platte boender, hup sansee de la ba-
doer, hup sansee de karrewatsie en
allemaal de benen van de vloer.” Van
Tom Manders, en nooit meer aan te-
ruggedacht de afgelopen dertig jaar.
Tot de vrijlating van Arjan Erkel.
Over nog eens dertig jaar dan maar in
de Grote Geschiedenisquiz vragen
naar wie Arjan Erkel was.
|
