Was het een dronken jurylid of een
computerkraker die de naam lekte
van Arthur Japin als winnaar van de
Libris Literatuurprijs 2004? Interes-
sant? Als je in het Amstel Hotel gaat
zitten eten in afwachting van het be-
gin van het tv-programma ‘Nova’ om
een literaire prijs uit te kunnen rei-
ken, dan vraag je er om. De naam
schijnt bekend te zijn? Dan is dus
meteen de lol ervan af, geef de jus
nog eens door. Alsof het de lotto is:
bah, weer niks. Terwijl zelfs een on-
tijdige bekendmaking een zekere
charme kan hebben. Het kan een heel
waardevol jaarlijks onderdeel zijn van
de prijsuitreiking. Iemand heeft in een
café gehoord dat een jurylid al wist
wie er ging winnen en dat wordt dan
officieel ontkend. Daar maak je dan
een vast ritueel van, bij vijf genomi-
|
neerden heeft iedere gok toch twintig
procent kans. Voortaan mag elke keer
een jurylid op kosten van de firma
Libris een avond lam worden in een
café waar omstanders naar dronke-
manspraat luisteren. Nog beter zou
het zijn wanneer die van Libris en de
Nederlandse literaire wereld een keer
zouden kijken naar de uitreiking van
de Britse Booker Prize en daaruit hun
conclusies trekken. In Nederlandse
kranten treft men bij die prijs dikwijls
een voorbeschouwing aan over de
longlist, de shortlist en de geruchten
uit de kroeg, gevolgd door later een
bericht met de naam van de prijswin-
naar. Ik vrees dat de lezers van The
Guardian nooit zullen weten wie de
Libris Literatuurprijs 2004 heeft ge-
wonnen. Japin. Que?
|
Zitten we alleen nog met die hacker
van de Tros. Die had via enig speci-
fiek inzicht de naam van Japin al kra-
kende weten te bemachtigen, omdat
alles voor op de website reeds gereed
stond. Onder ‘Nova’ was één druk op
de knop voldoende geweest voor een
actuele site. Maar publieke omroepen
zijn zelden te beroerd elkaars pret te
verknallen. Had ik die naam nodig om
als een van de zes, zeven luisteraars
van ‘Radio Online’, met geen idee van
Libris of literatuur, te geloven dat er
weer een of andere malloot bezig is
geweest z’n eigen hobby, internet, in
gevaar te brengen?
Als ik Libris was zou ik dat lekken vol-
gende keer proberen zelf te organise-
ren. En ik zou vragen of onderhand
iemand anders sponsor wilde worden:
Libresse.
|
