Zag dat Marika Rökk is overleden.
Onvergetelijke naam, doet mij sterk
denken aan de Nederlandse speelfilm
‘Fanfare’, hoewel zij daar geen rol in
speelde. Zat zo. In mijn jeugd be-
stonden verjaardagsfeestjes aanvan-
kelijk uit twee ingrediënten: bezoek
aan een film gevolgd door onbeperkt
patat eten. Dat was redelijk overzich-
telijk qua kosten omdat meestal de
moeder de onbeperkte patat bakte.
Zo’n feest op woensdagmiddag ziet er
saai uit. Oók omdat wij naar een
goedgekeurde film moesten, liefst
door de katholieke filmkeuring en die
was twee jaar strenger dan de hei-
dense, die al nauw keek. Om toch een
geslaagd verjaardagsfeest te krijgen,
werd er geloot wie van de jongens,
want tot we naar films van boven de
zestien mochten, kwam het niet in
|
ons hoofd op om ook meisjes op ver-
jaardagen te vragen, wie van de jon-
gens dus naar de beoogde, door de
ouders van het feestvarken goedge-
keurde film moest. Die kon dan later
de inhoud doorgeven voor als we
werden ondervraagd. De rest sprong
op de fiets en racete naar de Nieu-
wendijk, meestal voor cowboyfilms.
Wegens pech bij de loting heb ik op
die manier in m’n eentje de film ‘Fan-
fare’ gezien. Later nog zeker tien keer
uit vrije wil bekeken. De rest bleek
zich te hebben vermaakt met ‘Nachts
im Grünen Kakadu’ met in de hoofdrol
Marika Rökk. Het verhaal was tamelijk
braaf, maar de film speelde zich af in
een nachtclub en zij van Rökk liep er
regelmatig in een fors badpak rond en
zong schalks over ‘Nachts im Grünen
|
Kakadu’. Mijn pech was ‘Fanfare’.
Kort daarop had ik bij zo’n loterij
meer geluk. De pineut moest naar
een of andere kinderfilm en wij gingen
op de fiets naar de Rialto aan de Cein-
tuurbaan: ‘Nachts im Grünen Kakadu’.
De oudste broer van het feestvarken
voorop bij de kassa. De film bleek een
soort Geheimtip für Kenner te zijn,
een paar van de verjaardagsgasten
zagen ‘m al voor de tweede keer. Het
was een behoorlijk gewaagd product
maar opgewekt en nergens over de
schreef. Ik vond haar alleen wat ou-
welijk, klopte, ze was een paar jaar
ouder dan m’n eigen moeder. Na af-
loop nog even onder elkaar gezworen
dat nooit bekend mocht worden dat
wij naar deze film waren geweest. Hij
was voor boven de zestien en Marika
Rökk was fout geweest in de oorlog.
|
