Ik dacht even dat ik nou alwéér te-
recht was gekomen in die promo voor
‘Het Glazen Huis’. Daar worden we
dezer dagen mee doodgegooid op de
televisie. Zodra er in Athene twee
tellen niks te doen is en Dione de
Graaf hoognodig even moet, wordt de
aankondiging vertoond van een soort
soap waar Tros, BNN en Avro binnen-
kort mee beginnen. Het gaat er zo
verschrikkelijk heftig aan toe, dat het
lijkt alsof dit er ook weer een is waar-
bij ze niet eens een samenhangend
verhaal nodig hebben om de massa’s
de indruk te geven dat hier echt to-
neelspel wordt vertoond. Een Holland-
se familiesoap, dus binnen twee tellen
zitten we in het criminele circuit van
de afrekeningen en loopt er iemand
met een pistool te zwaaien, waarna er
een type onroerend goed-handelaar in
|
een groot kantoor verzucht: dit land
heeft een nieuwe Pim Fortuyn nodig.
Dat ook nog: soap met de maat-
schappelijke boodschappen van Harry
Mens. Maar het was Nova en spreker
bleek Ferry Hoogendijk te zijn, die
zijn relatie met Pim Fortuyn nog
steeds elke week vers water geeft,
oppoetst en aanvult met nieuwe sail-
lante coifferende opmerkingen van de
overledene over de buurman van
Herman Heinsbroek. Dit land heeft
een nieuwe Pim Fortuyn nodig. Hij
keek er een beetje bij als Arnold Gel-
derman: oud, vermoeid en hij zag er
ook niet zo gauw ergens een.
Godzijdank. Want Hadjememaar, boer
Koekoek, DS’70 en Jet Nijpels, dat
moet je allemaal op één grote hoop
gooien om een beetje in de buurt te
|
komen van de politieke afvalemmer
die LPF heet of heette, want dat weet
ik onderhand ook niet meer. Als Pim
Fortuyn iets goed heeft gezien dan
was het wel dat hij over de bodem
had geschraapt van het vat met de
politieke kwartjesvinders, querulan-
ten, strafpleiters en van die gewone
mensen met veel te veel geld. Ik weet
niet waar ze het vandaan halen in die
enorme intieme vriendenkring van
Fortuyn, waar ze allemaal denken dat
het anders was gelopen als Pim niet
vermoord was. Wie dat beweert heeft
nooit iets van Fortuyn, zijn ideeën en
zijn partij begrepen.
Laten we terugkeren tot de werkelijk-
heid en wat er nu in de Tweede Ka-
mer nog zit onder Herben en Nawijn
de allerbelangrijkste les van Pim For-
tuyn noemen.
|
