Het kabinet Balkenende bood dinsdag
aan het einde van weer zo’n Prinsjes-
dag de aanblik van een scène in een
buurtcafé even nadat de kroegbaas
heeft geroepen: ,,Wij gaan sluiten. De
laatste ronde.” En dan zo’n beetje
snotterende beschonken vent, type
De Geus zal ik maar zeggen, aan het
einde van de bar, die zich keert naar
een hoog blonde vrouw die is blijven
nazitten van het klaverjassen maar nu
haar tas vult om toch echt te vertrek-
ken, en die dan stamelt: ,,Mijn volk
beglijpt mij niet.”
Dat was zo’n beetje de belangrijkste
boodschap van de dag: de mensen
begrijpen niet welk een zegen dit ka-
binet voor het land is. Mogelijk is er
iets mis gegaan in de communicatie,
gaf er één schoorvoetend toe, maar
waarschijnlijker is het dat de mensen
|
eigenlijk te dom zijn gehouden door
Lodewijk de Waal. Dat zal het zijn. De
carrièreminister De Geus, die het met
zijn beloning ook heel lastig heeft om
de eindjes aan elkaar te knopen – dat
zo’n bijstandswijf niet gaat denken
dat zij de enige is met grote proble-
men, heeft al uitgerekend dat wij over
een paar jaar behalve met vijf miljoen
uitgerangeerde bejaarden ook nog
eens met twee miljoen gecertificeerde
domoren te maken hebben, die niet
eens in aanmerking komen om het
van De Geus erg te mogen vinden om
geen werk te hebben. Twee miljoen,
dus logisch dat er nu al genoeg van
die lui zijn om te demonstreren. Dom,
dom, dom? Je zag het grote CDA-
talent Joop Wijn twijfelen of dat nu
stemmen opleverde of niet, maar ach,
|
voorlopig zijn het nog opiniepeilingen
en die doen geen pijn, dus dom wilde
hij niet zeggen, maar hij betreurde
het wel ten zeerste dat niet iedereen
in dit land even meedogenloos is als
hij zelf. Over de kettingbotsing lui,
dom en werkloos gesproken: minister
Brinkhorst werd voor de camera ge-
confronteerd met een juriste die al
maandenlang zonder succes aan het
solliciteren was. Geen punt: ze kon zo
bij hem aan de slag, glunderde hij als
was hij minister van sinterklaas. Mak-
kelijk zat. Overal volop werk voor ie-
dereen. Zie je wel.
Normen en waarden, daar hoorde je
ineens niemand meer over nadat de
koningin het boodschappenlijstje van
Zalm had voorgelezen. Wel alom: laat
dat takkevolk toch gauw de kolere
krijgen.
|
