Behoorlijk gelukkig geworden van het
bericht over de ervaringen van de
ijsfabriek Ola met hun productlijn
‘Cornetto’s Love Potion’ van de zo-
mermode van 2004. Meteen begrepen
waarom ik er zelfs niet onnadenkend
een heb gekocht. Het zijn eigenlijk
ook kinderijsjes. En welke zot koopt
er een ijsje omdat de reclame over
deze versnapering spreekt als een
horoscoop: ,,Het kan uw liefdesleven
positief beïnvloeden” of
,,Gegarandeerd succes in het spel van
scoren en versieren.” Maar dan nog,
welke halve gare reageert boos bij
meneer Olala dat hij ondanks dat ijsje
nog steeds geen vriendin heeft, dat
hij na voor honderden euro’s van die
ijsco’s nog altijd geen verbetering ziet
in zijn liefdesleven, dat hij inclusief
zijn ijsje uit een strandkuil is gejaagd
|
door een hem onbekende Duitse
vrouw of dat hij zich zelfs misleid
voelt door zijn ijsboer. Stond allemaal
in een ANP bericht, dat eigenlijk on-
derdeel is van die reclamecampagne –
ik denk zelfs dat we hier met een lu-
diek onderdeel van doen hebben, het
ging qua respondenten niet voor niks
steeds over mannen.
Maar dan zie je Herben, Nawijn,
Eerdmans, Valera en Van As, van die
mannen die zich op de eerste zonnige
lentedag van het jaar graag nabij het
Binnenhof betrapt zien door een tele-
visiecamera met in hun handen iets
uit de lijn ‘Cornetto’s Love Potion’.
Laat het alsjeblieft die van ‘Nova’ zijn,
hebben ze de vorige avond nabij hun
legerstede nog tot hun Pim gebeden.
Die zijn binnen één dag allemaal min-
|
stens twee keer van partijnaam ver-
anderd, hebben elkaar allemaal ver-
ketterd en om de beurt de tent uit
gejaagd, terwijl ze samen denken dat
ze alles zelf verzonnen hebben waar
ze het op eigen houtje mee eens zijn.
Dan zijn het ineens allemaal volstrekt
geloofwaardige reacties op die recla-
mecampagne voor die ijsco’s. Ik weet
al jaren heel zeker dat er in Nederland
ter rechterzijde volop ruimte is voor
een samenscholing van wel 74 zetels
aan halve zolen, crapuul, ontevreden
gelukszoekers en gewone querulan-
ten. Maar ons geluk is dat ze in elke
reclamecampagne stinken, vandaag
staan ze op het Museumplein, morgen
verwijlen ze in de boeken van Pim en
overmorgen verdommen ze het weer
ter stembus te gaan. Eten ze een ijs-
co. Is ’t wéér niet goed.
|
