Als op een miss Holland verkiezing met een vers gekroonde winnares, tranen met tuiten, alles te danken aan mijn stiefvader, mijn hobby’s zijn shoppen, vakantie en stepaerobics, en ik studeer psychologie. Waarna het gebraden kippetje toch stiekem een kleine piem bleek te hebben toen de voorzitter van de jury een paar uur later zijn beloning kwam opeisen. Daarop lijkt mij nog het meest de verkiezing van Pim Fortuyn tot de grootste Nederlander aller tijden. Hij dankte zijn zege aan het feit dat de techniek het liet afweten en dat de nieuwe aflevering van ‘Dokument’ in de gids stond aangekondigd voor 23.30 uur. Einde oefening, ‘Doku- ment’, daar doe je niks tegen, vol- gende keer beter – want volgend jaar gaat de KRO natuurlijk weer de groot
|
ste Nederlander van 2005 kiezen. En tot overmaat van ramp bleek het wedstrijdreglement van de KNVB van toepassing te zijn op deze uitzending: hoe fout ook, een eenmaal genomen beslissing van de scheidsrechter kan niet worden herroepen. Had het maar geregend, was de studio afgekeurd. Een dag later maakten ze bekend dat Willem van Oranje veruit de meeste stemmen had gekregen. Ze zullen het zelfs bij de KRO een verschutting hebben gevonden, hun soort van uit- slag. Mede omdat iedereen in Neder- land die iets met de historie heeft, zich inmiddels onsterfelijk belachelijk gemaakt voelde door de keuze van Fortuyn. Historici zochten het in zwak onderwijs en dan moeten ze volgend jaar ook nog samen met aardrijks-
|
kunde in één pot nat, geen historisch bewustzijn en domheid: geschiedenis dat zijn de tv-programma’s van gis- teravond. Wat moeten ze in het bui- tenland niet van ons denken? Donderslag bij heldere hemel: als de techniek had gewerkt, dan hadden we midden in de verlichting gezeten, stond ons onderwijs op voortreffelijk peil. De Nederlander weet wel degelijk op wie er gestemd moet worden als de keuze gaat tussen Pim Fortuyn of Willem van Oranje. Maar bij het Duit- se blad Bild wisten ze het dinsdag, ingefluisterd door De Telegraaf, al: Holland complett vom Klo gerückt! Althans woorden van die strekking, eerst Theo van Gogh en nu dit weer. Maar gelukkig, foutje. En nu denken we dat het hele buitenland weer be- leefd z’n hoed afneemt.
|