Minister Verdonk had aan collega Brinkhorst van economische zaken toch gewoon om zo’n folder kunnen vragen waarin staat hoe hij dat doet als hij in de omgang moet met streng gelovige moslims. Postbus 51 komt van pas. Zit je in de handel, wil je een paar centen verdienen, moet je soms een bordje schapentestikels leegeten. Zoals een ervaren handelaar zegt: maar ik zit soms ook avonden lang in Yab Yum. Kent z’n pappenheimers, weet dat het dwaas is om met ge- spreide armen op een Japanse relatie af te stormen en hem plat op de bek te kussen. Indien geconfronteerd met zijn Japanse vrouw in kimono ook nooit vragen: zeg, Shii-take, die wij- ven, dat zijn toch allemaal hoogopge- leide hoeren, niet? Net zo slecht als wanneer je in Noord-
|
Afrika je handelspartner je voetzolen laat zien. Zo’n tent in de woestijn ook niet binnen springen met: Biertje? En niet op de vrouw van de sjeik afstap- pen en zeggen: zo, mag ik eens zien wat daar onder zit? Zoals je hem ook niet moet vragen wie thuis de jurk aan heeft. Het beste advies dat het ministerie kan geven voor handels- missies naar partners van overwe- gend moslim gezindheid luidt: stuur geen vrouwen en neem die van jezelf ook niet mee. Dat geeft alleen maar gelazer. Zelfs in Israel schijnt het dat een deel van de bevolking slechts de man erkent als de baas en die geeft op godsdienstige gronden een vrouw geen hand. Als je zonodig een vrouw op pad wil sturen, zend ’r dan naar Pitcairn. Daar ontvangen de handela-
|
ren elke vrouw enthousiast en vervol- gens wordt ze dan hartelijk, stevig en op diverse manieren genomen. Moet kunnen, als je handel wil drijven. Thans even niet, trouwens, daar de mannelijke bevolking overwegend in de gevangenis zit wegens kinderver- krachting bij gebrek aan buitenlandse handelsmissies vol vrouwen. Zo gaat Nederland met vreemde cul- turen om. Kan d’r aan verdiend wor- den, laten we moeder net zo makke- lijk thuis, drinken we thee en juichen mee als er een homoseksueel met het hoofd vooruit van een hoog gebouw wordt gegooid. Handel is handel. Wil- len we oorlog, sturen we een dragon- der dat al die folders negeert en De Telegraaf bestelt om daar een foto van te maken. Mensen in hun waarde laten, noemt Balkenende dat.
|