Achteraf blijkt dat Theo van Gogh de
film ‘Submission’ korter had willen
hebben en met een zekere dosis hu-
mor erin. Maar dat vond Ayaan Hirsi
Ali niet goed, dus ging het niet door.
Lijkt me begrijpelijk. Een streng vier-
kant pamflet dat de moslima de kort-
ste weg van onder hun burka en uit
de handen van hun maltraiterende
door derden uitgezochte echtgenoot
naar ons soort van verlichting moet
wijzen, is niet bestand tegen humor of
zelfs maar kleine grapjes – ik ver-
moedde al tijdens de premičre dat de
inhoud van zo’n schotschrift zelfs niet
echt aan kracht wint met hulp van op
blote vrouwenlijven geverfde koran-
teksten. Ik heb kardinaal Simonis ook
nog nooit de nieuwste orders uit Ro-
me in een wat draagbaarder kader
horen plaatsen door enige stappen te
|
zetten op het aalgladde pad van de
humor; en rooms-katholieke humor,
breek mij de bek niet open. Maar Ay-
aan Hirsi Ali zal ook wel enig vermoe-
den hebben gehad aan wat voor soort
humor Van Gogh dacht in het kader
van haar betoog. Beider insteek, om
het maar eens modern te zeggen,
verdroeg geen compromis. Het is hier
aan de Prinsengracht trouwens ook
geen Hollywood waar ze de schrijver
van het scenario ergens op de aftite-
ling zetten onder de naam van de
juffrouw die de broodjes voor tussen
de middag bestelde en boven die van
de uitzendkracht die ’s avonds de rol-
len naar het laboratorium bracht, ter-
wijl de naam van de regisseur dan al
drie keer te zien is geweest van links
naar rechts en van boven tot onder
|
het scherm vullend als degene die
alles in z’n eentje voor elkaar heeft
gebokst. Ayaan Hirsi Ali bepaalde
waar het over ging en hoe dat ver-
beeld moest worden, Van Gogh waar-
schuwde wanneer iedereen stil moest
zijn als hij iemand anders het knopje
van de camera wilde laten indrukken.
Ieder z’n vak.
Ayaan Hirsi Ali heeft een vervolg op
‘Submission’ aangekondigd in een
interview met NRC Handelsblad; als je
het journaille weer over de vloer kunt
hebben, hoeft de majesteit ook niet
meer te denken over een opbeurende
theevisite. Hirsi Ali had het er met
Theo van Gogh al eens over gehad
maar tot afspraken waren ze nog niet
geraakt. Te lang van stof, mogelijk.
En van humor zal het wel helemaal
nooit meer komen.
|
