Paul Witteman zat er dinsdagavond in
'Nova' bij alsof prins Bernhard al was
overleden. Anticiperen mannekens,
hun kon niks overkomen, zet de telex
maar aan en de broodjes gereed. Wit-
temans luchtbed lag opgepompt ach-
ter dat trieste decor gereed. Ferry
Mingelen moest alleen een andere
stropdas om in geval van, maar dan
was hij ook het bijpassende heertje.
Leek me een logisch gevolg van rege-
ring en parlement zelf, die eerder op
de dag hun dienstrooster hadden op-
gesteld voor als prins Bernhard zou
overlijden: gauw een herdenking,
warme woorden van Balkenende, een
anekdotische beschouwing van Weis-
glas, en weer business as usual. Zo
zou de overledene het zelf gewild
hebben. Wij zouden hem, als hater
van begrafenissen, geen groter plezier
|
hebben gedaan dan de zijne te pro-
moveren tot een kleinschalige gebeur-
tenis: gooi 'm daar maar neer.
Alleen, zelfs van mij had 'Narres', zo-
als hij bij ons thuis genoemd werd,
honderd mogen worden. Naarmate hij
ouder werd en wij ook, haalden we
steeds makkelijker onze schouders
op. Schandelijk, dat gedoe met Lock-
heed. Maar toen het geld bedoeld
bleek voor een ondergeschoven kindje
in Parijs, zat daar meer menselijks
aan dan aan de indruk die ons opge-
drongen was dat hij dat kapitaal van
niks slechts zou aanwenden voor bor-
deelbezoek en verse munitie om oli-
fanten af te knallen. Was volgens on-
derzoek niet iets van tien procent van
onze totale bevolking het resultaat
van overspel?
|
Wat me vooral voor hem innam, was
dat hij de laatste jaren alleen nog de
dingen duidde die hij belangrijk vond.
De rest lulde maar raak. Daar had hij
reden toe. De grootste criticasters van
prins Bernhard waren niet alleen een
sekte van querulanten, vuige com-
plotdenkers en verongelijkte quasi
historici maar vooral een samenscho-
ling van benepen, Hollandse moraal-
ridders, wier gelijk gebaseerd was op
een schrijnend gebrek aan bewijzen
naast volop voze vermoedens.
Als prins Bernhard overlijdt, zullen we
ons, want wat bindt ons verder nog?,
de melancholie toe-eigenen over ie-
mand die geleefd is door een gear-
rangeerd huwelijk, zoals men dat te-
genwoordig alleen nog onder funda-
mentalistische moslims aantreft. En
dan allemaal tranen met tuiten.
|
