Als wij de enkele problemen die zich
thuis wel eens voordoen zouden op-
lossen met behulp van een kleine
commissie die ons lessen voor de toe-
komst bezorgt, zouden we voorgoed
in de aap gelogeerd raken. De zoge-
naamde commissie Duivesteijn, die
onderzoek deed naar de uitvoering
van grote infrastructurele projecten,
heeft een rapport afgeleverd dat
vooral dik is, hoewel de conclusie sa-
mengevat luidt: richt een bureau op
dat het parlement helpt bij het in de
gaten houden van dit soort moeilijke
zaken. In de niet aflatende strijd te-
gen de bureaucratie lijkt me dit weer
een stevige stap voorwaarts. Van elke
snipper betrokken papier wordt
voortaan een extra kopie gedraaid
voor dat bureau, dat zelf zorg moet
dragen voor verdere vermenigvuldi-
|
ging. Als je een beetje behoorlijk wilt
controleren horen daar allerlei nieuwe
formulieren bij die ingevuld moeten
worden, gesorteerd, gearchiveerd. En
dan komt er weer zo’n backbencher
aan de balie met een vraag waardoor
de hele afdeling ‘driebaans op- en
afritten’ (dat is de deur voorbij de
afdeling ‘beheer zandauto’s ter testing
van brugfunderingen’) weer twee we-
ken moet overwerken.
En daarna nooit meer wat over onze
rapportage vernomen, klaagt de chef
tot de volgende haastklus. Leer ons
de laatste versie van de vernieuwde
en verjongde Tweede Kamer kennen.
Die is geen haar beter dan wat er
eerder zat. Die heeft nog onlangs bij-
kans sociaal-libertair ejaculerend
vastgesteld dat ze al die details in dat
|
soort zaken helemaal niet wil weten,
hoofdlijnen volstaan. Elk gat z’n eigen
gekozen burgemeester en z’n duaal
bestuur en dan benoemen we een
commissie die uit die mislukking de
lessen gaat trekken. Is er eigenlijk al
een bureau dat bijhoudt of er lessen
worden getrokken uit de lessen die
zijn getrokken? Lijkt me een net iets
hogere prioriteit hebben dan dat bu-
reau van Duivesteijn. Want ik heb
zo’n vaag vermoeden dat meer dan
de helft van de problemen niet werd
veroorzaakt door gebrek aan onaf-
hankelijke controlemogelijkheden,
maar door politieke keuzes die wer-
den gemaakt, meestal van het platste
soort: handen af van mijn minister.
Zou het niet beter zijn, ik doe maar
een gek voorstel, als de Tweede Ka-
mer zichzelf serieus zou nemen?
|
