Drie berichtjes voor één geld. In de Volkskrant van zaterdag riep het Ka- merlid Eerdmans, ooit LPF maar in de geest van Pim afgescheiden en in af- wachting van aanhang op eigen hout- je wat klooiende, dat hij de logische koppelgenoot is van de ook al voor zichzelf begonnen Geert Wilders. Daartoe diende het Limburgse water- peroxidehoofd eigenlijk alleen maar alle extreme standpunten te laten varen waarom hij juist uit de VVD is gestapt. Makkelijk zat, hoefde hij zich alleen nog de loze spierballentaal van de populist Eerdmans eigen te maken. Want even verderop in hetzelfde in- terview waarschuwt hij dat Nederland slap is en dat als Wilders het niet redt, dit land wordt overgenomen door een racistische partij. Dus stem op mijn minder radicale, ik zou zeg
|
gen, slappe standpunten. Helder. Wat is volgens Eerdmans een popu- list? Iemand die duidelijk en direct overkomt en geen water bij de wijn doet voor de onderhandelingen zijn begonnen. Het lijkt me een beetje mager om in de buurt te komen van het zetelaantal waar De Hond elke rechtse splinter op vastpint. Tenzij je er natuurlijk je grote politieke voor- beelden bij haalt: Wouter Bos en Jan Marijnissen. Je doet er niks tegen als je genoemd wordt en het valt allicht mee dat hij zichzelf niet schaart in het rijtje De Gaulle, Churchill, Kennedy. In ‘Buitenhof’ zag ik zondag de ook al voor zichzelf wat in het wilde weg knutselende parlementariër Nawijn de diverse standpunten in het rechtse kamp dan weer zo verbuigen dat hij
|
het overal wel mee eens kon zijn, waarna hij, geloof ik, probeerde uit te leggen dat iedereen het dus eigenlijk met hém eens is. Het lijkt me dat we Nawijn met een gerust hart voor een avondje aan het Vlaams Belang kun- nen uitlenen, en als ze hem daar wil- len houden, even goede vrienden. Dus op maandagmorgen stond Geert Wilders weer in de Volkskrant om te orakelen dat hij helemaal niet van plan is om op verzoek van Eerdmans en nog vóór de onderhandelingen zijn begonnen al water in zijn wijn te doen, of meneer helemaal betoeterd is. Dat schreeuwt om een reactie van de heer Nawijn. Maar daarna komen ze alleen nog in de krant als ze het ergens over eens zijn. Ik durf gerust te zeggen: over het hindert niet wat.
|