Het is een hoogtepunt in ieder
scheidsrechtersleven wanneer iemand
langs de kant opmerkt dat je geheel
in de geest van de wedstrijd fluit. Die
geest is nooit door een bevoegde
commissie omschreven. Meestal zit
het hem ook eerder in de geest van
de waarnemer dan in de geest van de
fluit van de scheids, want er wordt in
de geest van de wedstrijd nooit een
doelpunt afgekeurd. Het gaat altijd
over kleinigheden. Een wegwerpge-
baartje dat door de vingers wordt ge-
zien, een genegeerd shirt uit de broek
om een buitenspeldoelpunt te vieren
of gewoon doorspelen na de theatrale
val van het grootste varken op het
veld - het kan nooit lang meer duren
of het wordt officieel verboden om
een goal te vieren met een radslag.
Alleen bij hele mooie treffers en bij de
|
stand 5-0 zal een enkele scheids zulk
wangedrag in de geest van de wed-
strijd door de vingers zien.
De regels die in het voetbal het best
worden gehandhaafd zijn de onzinnig-
ste. Voetbalbazen vinden het spelletje
een stuk opgeknapt sinds het verbod
op de afgezakte kousen. Daar wordt
scherp op toegezien, ook al zakt bij
enige toeschouwers een paar keer per
wedstrijd de broek af.
Dus alle begrip wanneer de scheids
voortaan een wedstrijd stil legt als het
van de ergste raddraaiers klinkt:
,,Sylvie is een fijne meid, waar een
kerel graag mee vrijt.” Dat ligt alle-
maal niet zo eenduidig als een uitge-
trokken shirtje. Als ik ’s morgens van
huis ga, heb ik naast m’n identiteits-
kaart ook altijd het lijstje paraat met
|
de beledigingen die ik absoluut niet
pik. En een scheids heeft dus
voortaan de niet limitatieve lijst met
verboden spreekkoren van de advies-
commissie tuchtrecht bij de hand. Dus
conclaaf op de middenstip. Grensrech-
ters voor de vorm erbij, vierde official
voor alle zekerheid ook, want die be-
dient het bord met de duim omhoog
of omlaag. Heren, wat heeft de ad-
viescommissie tuchtrecht hierover
precies gezegd? Maar ook: heb jij de
laatste Privé al uit, grens? En, zijn ze
nog bij elkaar? Dus op een gegeven
moment zullen ze er echt wel uit ko-
men en kan er verder worden ge-
speeld.
,,En als het moet, betaalt ‘ie graag
een joet, tataratata,” wordt er gezon-
gen. Geheel in de geest van de wed-
strijd.
|
