Uiteindelijk maar wat medelijden ge-
kregen met die arme Thom de Graaf,
minister bij de gratie van de gegaran-
deerde steun aan het kabinet in ruil
voor de gekozen burgemeester -
denkt ‘ie nog steeds. Je moet toch
iets als je tegen bent. En het zag er
zo sneu uit zoals die man met die
verzuurde kop van ‘m dag in, dag uit
door Nederland trok om zestien mil-
joen mensen in groepjes van tien tot
twaalf passanten en dan ook nog te-
vergeefs uit te leggen dat het alle-
maal niet was wat het leek.
Niemand vroeg naar de burgemees-
ter, ieder wilde weten hoe ’t zat met
die bus. Maar het was dus niet zo dat
hij op een dag door zijn voorlichter
gesommeerd was bij wijze van ludieke
stunt, je hoort het zo’n pr-kwibus tri-
omfantelijk zeggen, door het land te
|
gaan toeren om her en der aan toe-
vallige voorbijgangers de blijde bood-
schap te brengen van de gekozen
burgemeester. Nee, het was een dure
democratische opdracht die hij nog
eens van Jacques Wallage had gekre-
gen: de politiek moest het de burgers
gaan uitleggen. En het was ook niet
zo dat hij allerlei mensen die het niet
met hem eens waren uit z’n bus had
laten zetten. Dat was een kwestie
geweest van geen plaats genoeg en
anders een communicatiestoornis, de
modernste act of God. Het was ook
niet zo dat hij alleen maar tegenstan-
ders in het land had ontmoet, hij was
eigenlijk alleen maar medestanders
tegen het lijf gelopen. En van die en-
kele tegenstander had hij ,,geen enkel
nieuw argument” gehoord; alsof hij
|
benieuwd was naar argumenten oud
of jong. Ja maar, zelfs in de coalitie
loopt de steun voor uw gekozen bur-
gemeester terug, vroeg zo’n gratis
meereizende inktkoelie dan. Z’n hoofd
schoot in de dodelijke vermoeidheids-
stand: dát, zouden we nog wel eens
zien. Dan gingen er koppen rollen. Die
van Balkenende, die van Zalm en,
dacht hij, wellicht de mijne.
En net toen hij dacht van dat mens
van ‘Den Haag Vandaag’ verlost te
zijn, vroeg ze hem of hij zelf ging
meedoen? Volgend jaar nog niet want
dan zat hij nog in de regering als mi-
nister met helemaal geen portefeuille
meer en tegen 2010 had hij er nog
steeds geen zin in. Voor het eerst
klaarde zijn gezicht op. Hij niet, de
rest wel. Majesteit, alsjeblieft, maak
die man gauw burgemeester.
|
