De Republiek der Twaalf Provinciën - feuilleton - voorpublicatie boek Commentaren: Bemerkingen langs berg en dal. Artikelen over zaken de media betreffend. Stuur uw reacties in op deze artikelen. In het archief vindt u alle op De Columnist verschenen artikelen. Van het boek is slechts de voorgaande episode te vinden.   Over de inhoud
Jaargang 3 Nr 36   28 maart 2005
  _______De paus_______  
Het zag er heel erg uit als ‘Tales of
the unexpected’, ooit een tv serie ge-
baseerd op de verhalen van Roald
Dahl en ongetwijfeld nog wel ergens
in de eeuwige herhaling te zien: on-
gelooflijk, bizar, spannend, lachwek-
kend. En ook al meteen in meerdere
episodes. Vrijdag zag ik bij de RAI de
pilotaflevering: de paus keek naar de
tv-uitzending van de kruisweg. Hij zat
in zo’n stoel van waaruit bij ons de
koningin de troonrede voorleest en de
camera stond ook nog schuin achter
hem waardoor het er voor een gelovi-
ge uit zag alsof het de doodzieke paus
was, terwijl de ongelovigen zich
mochten laven aan het idee dat hier
eigenlijk een stand-in zat; logisch, de
plaatsvervanger van Petrus. Het was
heel lang doodstil tot de verslaggever
ineens plechtig zei: ,,Hij beweegt.” En

verdraaid, je zag z’n linkerhand even
omhoog gaan. Een wonder? Of een
afgesproken teken van een rooms-
katholieke stuntman naar huis: moe-
der, ik ben het echt.
In de tweede aflevering, op zondag,
verscheen de paus aan het raam. Be-
neden stond het plein vol met mensen
die kwamen kijken of het hem zou
lukken? Toen hij in beeld kwam,
steeds van zo verre dat je niet kon
zien of hij het werkelijk was of dat ze
in plaats van de bloemen uit Holland
deze keer Paul de Leeuw hadden in-
gevlogen, gesticuleerde hij voortdu-
rend met enorme gebaren alsof hij
met geen mogelijkheid meer op de
plaats rust kon gaan staan. Soms
alsof hij tegen z’n zin in op zijn kan-
toor in gijzeling werd gehouden, dan
weer met groteske bewegingen alsof
hij moest hoesten en wel zodanig dat
het beneden tot op de allerachterste
rij zichtbaar zou zijn: hola, hij moet
hoesten. Applaus! Het zag er hele-
maal uit als zo’n bedenksel van Dahl
waarbij iemand een lijk laat bewegen
om op ingenieuze wijze zijn voordeel
te kunnen behalen, waarna tenslotte
toch nog boontje om zijn loontje
komt. Men speelt niet ongestraft met
het lot van de paus van Rome. Ver-
dacht ook: er zat steeds niemand op
zijn lip, zoals altijd anders wel twee of
drie van die bejaarde misdienaars.
Er doen volop verhalen de ronde over
een meedogenloze machtsstrijd onder
de kardinalen. Zo lang ze er niet uit
zijn houden ze de oude overeind. Ook
voor ongelovigen is de paus weer een
attractie.
Mail De ColumnistStuur deze site op naar een vriendZwart/wit leesversie van de column, ook om uit te printen. Wilt u zich (gratis) abonneren, vul het formuliertje dan in.Plaats de site bij uw favorieten