Extra prettig aan zo’n interview als
met staatssecretaris Van der Knaap in
de Volkskrant van afgelopen zaterdag
is natuurlijk dat je het vraag na vraag
afwerkt in de zekerheid dat de hele
afdeling voorlichting hier met innige
tevredenheid naar heeft zitten kijken,
nadat ze er eerst alle technische on-
volkomenheden uit hadden gehaald,
want het blijft natuurlijk journaille.
Helemaal niets verkeerds gezegd,
geen enkel staatsgeheim verraden en
tegelijk een fijne aanzet gegeven tot
het nieuwe imago van het kabinet:
mensen zij het er, zeg maar gerust
menschen met een onwrikbaar geloof
in de omgevallen boekenkast Jan Pe-
ter. Bij de Van der Knaapjes noemen
ze het Tomadorekje met het ‘Hand-
boek Soldaat’, ‘Ken uw tank’, ‘Wat
vliegt daar?’ deel I en deel II, enige
|
ingenaaide jaargangen van ‘De Leger-
koerier’ en mevrouw d’r boekenclub-
exemplaar van ‘An officer and a gent-
leman’ al hun eigen boekenkast. Wij,
gewoon volk, moeten het doen met
van die agendawijsheden van de
premier, maar vrijdagmiddag na de
ministerraad, benen op tafel, mag hij
graag ‘Oorlog en Vrede’ opzeggen,
achterstevoren net zo makkelijk.
De hele afdeling vond het ook prach-
tig zoals hij het voorzetje van Jan
Peter had ingekopt: of het gewone
volk de uitmuntendsten zoals die el-
kaar in de regeringscoalitie hebben
gevonden, voortaan weer met excel-
lentie wilde aanspreken? Ministers,
,,dat zijn mensen die het land nog
beter laten zijn dan het al was.” Zoals
de excellenties Heinsbroek en Bom-
|
hoff uit excellentie JP’s eerste kabinet.
Is het dan niet een beetje raar om het
in dat interview de hele tijd familiair
over Jan Peter te hebben, terwijl het
gaat om een excellentie en terwijl hij
zelf zo tegen voornamen is, vroeg een
soldaat der eerste klasse die eigenlijk
alleen het koffiezetapparaat had te
bedienen. Die werd meteen in de
houding gezet: gaheef aiet! En als het
goed is staat hij er nu nog zo bij. Er
mag gerust enige afstand bestaan
tussen de landsleiding en het gepeu-
pel, aldus Van der Knaap, wiens naam
ook wel een opknapbeurt kan gebrui-
ken: Van der Jongeheer.
Heerlijk, vindt hij het, als hij terug is
van onze jongens te velde en het
tweemaal per week in huize Van der
Knaap klinkt: zet u de vuilniszak bui-
ten, excellentie?
|
