De Republiek der Twaalf Provinciën - feuilleton - voorpublicatie boek Commentaren: Bemerkingen langs berg en dal. Artikelen over zaken de media betreffend. Stuur uw reacties in op deze artikelen. In het archief vindt u alle op De Columnist verschenen artikelen. Van het boek is slechts de voorgaande episode te vinden.   Over de inhoud
Jaargang 3 Nr 54   9 mei 2005
  _______Uncle George_______  
Een prestatie van formaat: krijg je de
president van Amerika eindelijk voor
vijf minuten te spreken, moet die hal-
verwege het interview ongeduldig
tegen je zeggen: hou eens effe je
waffel man, laat me nou even uitpra-
ten of woorden van die strekking.
Gebeurde Journaal-correspondent
Wouter Kurpershoek toen president
Bush vorige week heel even tijd voor
‘m maakte. Wij zijn groot geworden
bij Charles Groenhuijsen die ons altijd
precies vertelde wanneer hij zijn
mooiste momenten beleefde: als hij
de vraag mocht stellen namens de
rest van de wereld. Dan had hij de
wekelijkse loterij onder zijn Europese
collega’s gewonnen om die ene stoel
op de laatste rij, links achter die pi-
laar bij de persconferentie van de
Amerikaanse president. Dus dan hield

je het wel uit je hoofd om de kritische
vraag van de dag te stellen.
In Hollywood hebben ze dat nog effi-
ciënter geregeld. Daar sturen ze hun
journalisten een band toe met ant-
woorden en de uitnodiging om op hun
kosten in een belendende maar goed
gelijkende kamer in hetzelfde hotel
als waar de ster gesproken heeft voor
vijf minuten langs te komen om de
vragen van dit interview in te spre-
ken. De ster nooit gezien laat staan
gesproken, maar thuis wel mooi de
René Mioch van het land voor wie op
den duur zelfs Tatjana Simek en Viola
Holt tijd kregen. Bij het Journaal won-
den ze er geen doekjes om. Het was
een aardig terzijde maar meer ook
niet. Belangrijker dan wat hij zei, eni-
ge vriendelijkheden die me meteen
ontschoten waren, was het feit dat de
Amerikaanse president enkele minu-
ten voor de NOS had. Bij RTL4, las ik,
wisten ze allang dat zo’n Bush dan
niks zegt, dus die hadden gekozen
voor de vijf minuten van mevrouw
Bush. Ook niets meer van vernomen.
De Volkskrant bracht vrijdag een
voorbeschouwing en zaterdag een
pagina vol met hun interview met
Bush. Niet eens een foto erbij van de
gebraden haan, handen schuddend
met de Amerikaanse president. Zal
ook een kwestie zijn geweest van een
stuk of drie vragen op papier en per
fax de antwoordjes van de president,
en pennen maar. Hoe zou Balkenende
dat eigenlijk hebben opgelost, want
die loopt het risico dat zo’n Ameri-
kaanse journalist halverwege zegt:
hou nou toch eens je waffel man.
Mail De ColumnistStuur deze site op naar een vriendZwart/wit leesversie van de column, ook om uit te printen. Wilt u zich (gratis) abonneren, vul het formuliertje dan in.Plaats de site bij uw favorieten