Een prestatie van formaat: krijg je de president van Amerika eindelijk voor vijf minuten te spreken, moet die hal- verwege het interview ongeduldig tegen je zeggen: hou eens effe je waffel man, laat me nou even uitpra- ten of woorden van die strekking. Gebeurde Journaal-correspondent Wouter Kurpershoek toen president Bush vorige week heel even tijd voor ‘m maakte. Wij zijn groot geworden bij Charles Groenhuijsen die ons altijd precies vertelde wanneer hij zijn mooiste momenten beleefde: als hij de vraag mocht stellen namens de rest van de wereld. Dan had hij de wekelijkse loterij onder zijn Europese collega’s gewonnen om die ene stoel op de laatste rij, links achter die pi- laar bij de persconferentie van de Amerikaanse president. Dus dan hield
|
je het wel uit je hoofd om de kritische vraag van de dag te stellen. In Hollywood hebben ze dat nog effi- ciënter geregeld. Daar sturen ze hun journalisten een band toe met ant- woorden en de uitnodiging om op hun kosten in een belendende maar goed gelijkende kamer in hetzelfde hotel als waar de ster gesproken heeft voor vijf minuten langs te komen om de vragen van dit interview in te spre- ken. De ster nooit gezien laat staan gesproken, maar thuis wel mooi de René Mioch van het land voor wie op den duur zelfs Tatjana Simek en Viola Holt tijd kregen. Bij het Journaal won- den ze er geen doekjes om. Het was een aardig terzijde maar meer ook niet. Belangrijker dan wat hij zei, eni- ge vriendelijkheden die me meteen
|
ontschoten waren, was het feit dat de Amerikaanse president enkele minu- ten voor de NOS had. Bij RTL4, las ik, wisten ze allang dat zo’n Bush dan niks zegt, dus die hadden gekozen voor de vijf minuten van mevrouw Bush. Ook niets meer van vernomen. De Volkskrant bracht vrijdag een voorbeschouwing en zaterdag een pagina vol met hun interview met Bush. Niet eens een foto erbij van de gebraden haan, handen schuddend met de Amerikaanse president. Zal ook een kwestie zijn geweest van een stuk of drie vragen op papier en per fax de antwoordjes van de president, en pennen maar. Hoe zou Balkenende dat eigenlijk hebben opgelost, want die loopt het risico dat zo’n Ameri- kaanse journalist halverwege zegt: hou nou toch eens je waffel man.
|