Nog niet halfweg op streek in de Eu-
ropese grondwet of daar ligt de Da
Vinci Code van de lage landen alweer
te wachten op verslinding: ‘Op weg
naar nieuwe solidariteit’ volgens Boris
Dittrich. Mijn drukte kan net het uit-
stel zijn dat hij nodig heeft. Sinds het
gedoe met minister Pechtold die na-
mens zijn collega Verdonk ruzie moet
maken met de Antillen omdat er an-
ders helemaal niks in z’n portefeuille
zit, sluit ik niet uit dat Dittrich morgen
weer een kans waagt de voorpagina’s
te halen met zijn verontschuldigingen
naar zijn laatste drie stemmers: ja,
als ik geweten had wat ik opschreef,
dan had ik het natuurlijk niet zo op-
geschreven. Nee, voorlopig maar lie-
ver tevreden met de uittreksels.
Vooral ook omdat Lousewies van der
Laan sprak van ,,Dit is gewoon lef.”
|
Zulke grote woorden naar D66-
maatstaven voor een brochure van
Boris, dan kan er nauwelijks iets van
belang in staan. Zal ik een geheim
verklappen? Het is in de politiek altijd
en overal vijf voor twaalf.
Samengevat: de nieuwe kracht van
D66 komt te liggen in het feit dat het
elke keer weer afwachten zal zijn wat
ze er waarom van vinden. Dat was
altijd al zo, maar het is handig om
daarbij de vijand te benoemen, dan
vraagt niemand naar het thuisfront.
Dus: de PvdA moet niet denken dat ze
in de reddingsboei van Balkenende en
Zalm een natuurlijke bondgenoot
hebben. Gek, misschien, maar het
klinkt mij in de oren als de voorzitter
van FC Den Bosch die waarschuwt dat
als Feyenoord zo slecht blijft spelen
|
hij met z’n club op korfbal gaat. En
dat dan de juffrouw van het frituurvet
zegt: ,,Dat is gewoon lef.”
D’r komt nog geluid uit, zouden wij
tot voor kort hebben gezegd, maar
het schijnt dat onder rechtse jongeren
D66 juist snel in opkomst is. En let
op, die wijzen niet alleen naar de Pv-
dA, die vinden Brinkhorst een toffe
peer, en ze reizen zelfs achter Wilders
aan om diens achterban pro Europa te
bewerken. En dan weten ze nog niet
half wat Peter R. de Vries eigenlijk
wil, Heinsbroek, Nawijn, de rest van
de LPF en wat er verder nog allemaal
aan kwartjesvinders aan de slippen
van Jan Nagel hangt, snakkend naar
meer rechtse splinters. De kroonjuwe-
len zijn afgeschaft, de moderne jon-
gelui zijn gewoon weer blij met een
zak en knikkers.
|
