Handen jeuken. Maar net op tijd zag
ik weer een foto van die Wilders en
zijn gorillanummer. Waar voor of
waar tegen dan ook, daar wil ik voor
geen goud bij horen. Want geen ge-
zicht: links Frankrijk dat zich over de
bol moet laten aaien door Le Pen. Dus
ik doe niet mee aan dat referendum,
die gescheurde parachute van misluk-
te democraten. Ze komen met een
heel programma, je geeft ze vier jaar,
for better and for worse, mijn belang
is soms ondergeschikt aan het natio-
nale belang en na die periode – een
heel stuk korter mag soms ook, kijken
we of ze nog een keer mijn belangen
mogen behartigen. Zoals dat hoort in
een democratie met volop partijen
met een visie en een ideaal, hoeven
ze tussendoor niet te vragen of ze het
nog goed doen, of hoe ze over een of
|
ander detail, een lullig weilandje er-
gens drie wijken verderop of onze
onderwerping aan een soort Europese
grondwet, moeten denken.
Maar we zijn ver verwijderd geraakt
van een volwassen democratie. Welke
van de politieke partijen voor is, doet
niet eens ter zake. Want ik heb een
lijstje nodig met de diverse percenta-
ges wanneer de uitslag van het refe-
rendum telt of niet. De een vindt dat
een uitslag een uitslag is, de andere
vindt dat minstens 30 procent moet
opkomen, en weer een ander vindt
dat nee pas telt als 55 procent van de
stemmers nee heeft gezegd, of zestig
procent, da’s nog niet duidelijk. En
dan blijkt ook nog dat het grondwet-
achtige boek van Europa voor zeer
diverse uitleggen vatbaar is, zodat wij
|
op basis van dezelfde tekst in de he-
mel, dan wel in de hel dan wel bij het
Europese Hof terecht zullen komen.
Terwijl bovendien niemand z’n zetel in
de waagschaal durft te stellen. Eerst
moesten we die VVD’er een malle
kwast vinden, die z’n wachtgeld veilig
steelt door tijd te rekken in de Kamer,
maar als zelfs Wouter Bos zich niet
durft uit te leveren aan zo’n referen-
dum, laat staan dat Balkende, die met
alle mogelijke dreigementen het nee
probeert af te wenden, zich zelfs maar
zou durven te wagen aan de conse-
quenties van een massaal gebrek aan
vertrouwen?
Kunnen wij dan, achter onze hand,
nog veel langer een beetje giechelig
blijven doen over de manier waarop
ze politiek bedrijven in Suriname en
op de Antillen?
|
