Misschien wordt Europa ook wel niet
zo serieus genomen door de gewone
Europeanen, omdat we nog nooit ver-
nomen hebben van een Europese top
waar niets bijzonders op het pro-
gramma stond: wat hamerstukken,
daarna samen eten en naar een musi-
cal. Dat zelfs zo’n Paul Schneider voor
het NOS Journaal thuis in z’n luie
stoel is gefilmd, waar hij vertelt dat
het niet de moeite waard was om dat
hele eind naar Brussel of waar dan
ook te reizen, dat hij vanavond eens
lekker vroeg onder de wol gaat.
Een Europese top vindt plaats volgens
een vast stramien. Er wordt om te
beginnen veel toeristische informatie
gegeven over het eeuwenoude kas-
teeltje waar de besprekingen zullen
plaatsvinden, pikante bijzonderheid:
een der Europese leiders neemt z’n
|
eigen luchtbed mee omdat hij z’n rug
niet waagt aan zo’n antieke stroma-
tras. Of het betreft een hotel op een
rots hoog boven een kolkende zee
zodat de verslaggevers allemaal iets
kunnen verzinnen met op de klippen
lopen erin. Anders gaat het over een
conferentieoord nabij een plaats waar
Napoleon twee keer is gepasseerd
tijdens zijn Russische veldtocht, drie
kilometer verderop kreeg hij in de
gaten dat ze vroeg in de ochtend de
verkeerde afslag hadden genomen.
Iedereen bij de les? Dan wordt het in
de laatste dagen voor de top span-
nend gemaakt. Schneider staat de
hele dag voor een gebouw met alle-
maal vlaggen, Brussel, Europa. Hij is
zorgelijk, het zal erom spannen, een
akkoord is ver weg, men fluistert van
|
crisis, gevolgd door zijn gevleugelde
woorden: ,,En wat dan?” Het Neder-
landse volk, de regering wil bij ons
niks meer - het volk is bij monde van
Balkenende aan de macht, wil minder
aan Europa betalen. Vindt Luxemburg
goed, als de Britten minder korting
krijgen. Dat kan, maar dan wil Blair
praten over de landbouwsubsidies.
Puik plan, zegt Duitsland, maar onder
geheime voorwaarden. Als ze maar
weten dat Engeland z’n veto gebruikt
als het Blair niet bevalt. Schneider:
,,Het is, volgens ingewijden duidelijk,
dat ze er deze keer niet uit komen.”
Met die woorden moeten wij dan elke
keer, op van de zenuwen, naar bed.
En als we de volgende morgen de tv
aanzetten zijn alle Europese leiders al
tevreden huiswaarts gekeerd met een
akkoord, elke keer weer.
|
