De zelfgebreide halfbroer van de ma-
jesteit staat dit jaar op de shortlist
voor de Prijs voor de Dagbladjourna-
listiek. Hoofdredacteur Pieter Broer-
tjes van de Volkskrant en zijn voor-
malige adjunct Jan Tromp bezorgden
ons achteraf de visie van prins Bern-
hard op zijn volledige eigen leven.
Wat voor een scoop was het? Een
journalistieke, ook al werd de prins
niet al te zeer op z’n olifantshuid ge-
zeten? Of een burgerlijk ongehoorza-
me, want met een omweg en veel
geheimzinnigheid was de RVD buiten-
spel gezet. Eerder, bij ingezonden
brieven van de prins of telefoontjes
over knokpartijen, wekte de Rijks-
voorlichtingsdienst de indruk dat er
daar ten burele in dit geval weinig
principes bestonden. Er werd een
beetje schaapachtig op gereageerd:
|
de oude heer, mocht gerust een eigen
mening hebben. Anders gezegd: ze
verborgen nauwelijks dat ze de prins
van lotje getikt vonden. Terwijl die
ondertussen de witte wijn koud liet
zetten omdat die dekselse knapen van
de krant weer stiekem langs kwamen.
En zo gek was ‘ie nog niet of hij liet
Nance van ‘Lingo’, namens bejaard
mannelijk Nederland, een bos bloe-
men sturen in verband met ziekte.
Niet vergeten Bob Smalhout de man-
tel uit te vegen, noteerde hij op een
bloknootje. Zijn enige ongemak was
dat hij dacht Jeroen Krabbé uit het
verzet te kennen, terwijl hij hem ken-
de uit een film over het verzet.
We hadden al die gezellige, pikante,
opmerkelijke dingetjes van de prins
moeten missen als de RVD toen al
|
dermate ernstig van de pot gerukt
was geweest dat ze op een achterna-
middag een Mediacode hadden be-
dacht, inclusief sancties; een schrifte-
lijke uitwerking van hun dagelijkse
onderdanige gedrag. Qua berichtge-
ving over het koninklijk huis geldt:
alles mag, als het in het protocol staat
en door RVD is goedgekeurd, de rest
blijft verboden. Wie zich daar niet aan
houdt en op eigen houtje toch een of
ander prinsesje laat leeglopen over d’r
ongelukkige leventje op d’r erwt, kan
rekenen op uitsluiting van al die kos-
telijke officiële gelegenheden waar de
majesteit en d’r familie poseren en
niks bijzonders zeggen, zo lang ze
niet oud genoeg zijn.
Majesteit, ik begin niet eens over
persvrijheid, maar sommigen van uw
lakeien zijn nogal dom.
|
