Hij leek me vooral op zo’n onhandige
man die in arrenmoede naar de kroeg
gaat maar niet weet dat je zoiets te-
gen een eenzame, liefst beetje tipsy
vrouw aan de bar moet zeggen, en
dus met de deurklink nog in de hand
al luid riep: ,,Mannen, mijn vrouw
begrijpt me niet.” Minister Hooger-
vorst zat zondag in het NOS Journaal
als affiche van de ploeterende rege-
ring en legde bereidwillig uit dat al
zijn problemen komen omdat het volk
hem niet begrijpt. Hij duwde even wat
tegen een paar velletjes papier alsof
we in de gauwigheid alles over z’n
schouder nog eens hadden kunnen
nalezen. De wetgeving op het punt
van de ziektekosten is helemaal in
orde, hij heeft de hele zaak er zonder
veel problemen bij zijn parlementaire
achterban doorheen gejaagd, en toch
|
blijft het volk morren. Zoals bij alles
trok hij meteen zijn verongelijkte kop
op van: nou, dan weet ik het ook niet
meer. Waarna hij behendig in de rol
sprong van meester op de ouder-
avond: hij had begrip voor het volk.
Dus, vatte hij samen, als wij nou
maar ons best zouden doen om hem
te begrijpen, dan was hij niet te be-
roerd om het nog een keer met een
speciale campagne over de volle
breedte van het land aan ons uit te
leggen; kon hij daarna ook met zo-
merverlof.
Laat ik nou net de hele tijd gedacht
hebben hem juist wel zo ongeveer
begrepen te hebben en daarom niet al
z’n oplossingen even goed te vinden.
Maar dat is een mogelijkheid die niet
in de vocabulaire van de regerings-
|
ploeg voor komt, het beleid deugt en
is onwrikbaar, alles is teruggebracht
tot een presentatieprobleem. Ik denk
dat er weer een of ander spindoctortje
aan de gang is geweest: bij te veel
kritiek van buiten moet er kritiek van
binnen komen, zodat de rijen zich
vanzelf sluiten. Eerst die Belgische
liberaal, toen vond Van Aartsen dat er
wel wat aan te merken is op de pre-
mier als handelsreiziger, evenals de
Hans Wiegel van het CDA, zero tole-
rance Leers. Zodat nu het gebarsten
regeringsbeleid is teruggebracht tot
een bijzaakje, de camerafobie van
Balkenende: op verjaardagsfeestjes
ligt iedereen altijd in een deuk om die
dekselse oom Jan Peter. ’t Is net een
mens. Ik doe op feestjes ook wel eens
dingen die ik nooit voor de camera
zou doen.
|
