Het zal een grote schok zijn geweest
voor mensen die Engelsen alleen
maar kennen van de tv, als ze zich
benadeeld voelen tijdens een voet-
balwedstrijd, van de jaarlijkse paar-
denslachterij op Aintree, als er een
prins vreemd gaat of gewoon nadat ze
hun dagelijkse hectoliter lauw bier
naar binnen hebben gegoten en trek
krijgen in een bloedneus. Het was
donderdag vrij verbazingwekkend dat
we na de aanslagen in Londen geen
bolhoed te zien kregen of iemand met
een gedistingeerde paraplu. Zoals die
een terroristische aanslag kunnen
verwerken, de stiff upperlip bestaat
nog. Tegen middernacht stond een
NOS-verslaggever moederziel alleen
op straat in Londen nabij een der
plekken des onheils. Waar zijn BBC en
Sky?, dacht ik meteen. Hij vertelde
|
als zijn scoop dat hij zojuist was aan-
gesproken door een dame op leeftijd,
die geïnformeerd had of er alweer wat
gebeurd was? Maar toen hij uitlegde
dat hij daar nog steeds stond vanwe-
ge die aanslagen van ’s morgens, had
zij gezegd: oh, datte. En ze was weer
naar binnen gegaan. Mogelijk mrs.
Bouquet, maar waarschijnlijk zoog hij
zijn oude dame uit z’n duim, zoals
vroeger dominees en pastoors hun
wereld ophingen aan een oud vrouw-
tje dat ze in de trein waren tegenge-
komen. Alles wat alle tv-ploegen sa-
men aan originele ontreddering had-
den kunnen vangen was één mevrouw
die geschminkt leek als nepslachtoffer
en die ook niet wist wat er loos was.
Een man met iets aan z’n oor die op-
belde om te vertellen dat hij onvoor-
|
zichtig overstak, de bus niet had ge-
zien, maar kort voor hij overreden
zou worden, vond de ontploffing
plaats. Het meest in de buurt van de
eerste ontreddering die hoort bij aan-
slagen met tientallen doden kwam
een mevrouw die een uiterst koel en
samenhangend verslag weggaf alsof
ze de School voor de Journalistiek
cum laude had afgemaakt. Ze ver-
langde nog maar één ding: zo gauw
mogelijk naar kantoor. Nog zo een,
dacht ik, maar toen legde ze uit dat
het niet uit plichtsbesef was maar om
een kop koffie te drinken. Als dat
straks tot ontploffing kwam, kon je
maar beter niet in de buurt zijn.
En wij dan? Zag minister Donner de
eerste toelichting geven en geheel
gerustgesteld. Nog niets aan de hand
en toch al zo vastberaden.
|
