Altijd lastig zodra hij zijn mond open
doet: welke Frans Weisglas is er nu
weer aan het woord? Het blijft in de
eerste plaats toch iemand die door
een zeker deel van het volk gekozen
is en een mandaat heeft meegekre-
gen om het liberale programma uit te
gaan voeren. Is ‘ie gekozen, sollici-
teert ‘ie naar het voorzitterschap en
onthoudt zich voortaan van het debat
en in sommige gevallen zelfs van
stemming. In de Tweede Kamer hangt
hij doorgaans de crècheleider uit, die
voortdurend bevalt van ludieke, om
dat smerige woord maar weer eens
van stal te halen, ideetjes om nou
weer samen in de zandbak te gaan
doen. Het liefst wil hij de discussie tot
een echt spetterend debat maken,
maar zodra het ergens op gaat lijken
begint hij te hameren en knopjes in te
|
drukken, het is nu wel weer mooi ge-
noeg geweest. Zaten er weer twee
door elkaar te praten of wilde er ie-
mand hardnekkig antwoord op een
vraag. Ik vermoed dat de familie
Weisglas op oudejaarsavond het
spreekgestoelte voor gasten, dat hij
had bedacht als nieuw Haags circus-
nummer en waar wij al lang niet meer
van hebben vernomen, gezellig in de
open haard heeft opgestookt. Soms
denk ik wel eens dat de belangstelling
van het volk voor het parlementaire
debat juist afneemt naarmate hij er
meer doorheen begint te hameren.
Welke Weisglas sprak er zondag voor
de radio over – nu het toch over spe-
len in de zandbak gaat – het ideetje
van minister Pechtold om een ‘burger-
raad’ in het leven te roepen zodat het
|
volk heel dicht bij Den Haag komt te
staan; D66 speelt heel lang na dato
nog eens de Franse revolutie of de
Russische na. Daar is de VVD van
Weisglas op tegen, de raad én de re-
volutie, maar als quasi volstrekt onaf-
hankelijk voorzitter van de volksver-
tegenwoordiging heeft hij daar na-
tuurlijk in dit stadium helemaal niets
over te vertellen. Als voorzitter mag
hij het achteraf, als Pechtolds planne-
tje God verhoede het wordt aange-
nomen in ruil voor weer iets anders
over de omroep of zo, ernstig betreu-
ren. Net zoals hij achteraf mag con-
stateren dat er teveel nieuwelingen en
knoeiers in de Tweede Kamer terecht
zijn gekomen. Maar vooraf moet hij
van de groslijsten afblijven. Want bij
ons op de markt kennen ze Weisglas
niet eens.
|
