De Republiek der Twaalf Provinciën - feuilleton - voorpublicatie boek Commentaren: Bemerkingen langs berg en dal. Artikelen over zaken de media betreffend. Stuur uw reacties in op deze artikelen. In het archief vindt u alle op De Columnist verschenen artikelen. Van het boek is slechts de voorgaande episode te vinden.   Over de inhoud
Jaargang 3 Nr 82   13 juli 2005
  _______Sleurhutten_______  
Gek op het begin van het vakantiesei-
zoen als. Als families met caravan
zich nabij de grens gratis kunnen
melden bij een politionele EHBO-post
waar wordt gekeken of ze eigenlijk
nog wel met deze sleurhut het land
mogen verlaten. ER op de weg. Net
zoals de ANWB ons elke keer verze-
kert dat je maar beter niet naar het
buitenland kunt gaan en indien wel
dan hebben zij de steunpunten reeds
bemand, elders staan de vliegtuigen
gereed om de ergste gevallen van
zonnebrand, mislukte acties met het
surfboard en pogingen om de hotel-
kamer te bereiken langs de buiten-
kant te kunnen evacueren. Interpolis
stuurt vanuit Portugal Martin Ros met
een waterpomptang naar Kroatië om
een landgenoot de weg naar de
dichtstbijzijnde betrouwbare garage

te wijzen. Elk kerkgenootschap van
enige omvang heeft over heel Europa
vrijwilligers rondlopen om vakantie-
gangers die geestelijk de weg kwijt
zijn geraakt van bijstand te voorzien.
De boodschap komt helder over: was
toch in vredesnaam thuis gebleven.
Ik bedoel óók, dat als het aan een
Kamermeerderheid ligt, de caravans
hier gerust met 90 kilometer per uur
langs de Neeltje Jacoba mogen scheu-
ren. Gek op de redenering die erbij
hoort: vrachtwagens mogen ook
maximaal 80 km per uur maar gaan
daar overheen, caravanbezitters zijn
gezagsgetrouwer. Dus gaan die trucks
de caravans inhalen met alle gevaar-
lijke gevolgen van dien, want vracht-
wagenchauffeurs nemen de wet niet
zo nauw, die zien wel wanneer ze
weer eens met hun twaalf wielen in
de lucht liggen. Politieke oplossing: de
maximum snelheid van de caravans
tien kilometer optrekken. Kunnen die
vrachtwagens er niet meer langs,
geen gevaarlijke situaties meer. Wat-
te? Kijkt u wel eens naar binnen in
zo’n auto met een caravan erachter?
Dat zweet, die wijd opengesperde
ogen, die kinderen op de achterbank
in een keurslijf en tape over de
mond? En dan zegt vader na honderd
kilometer ook nog: zal ik het nu maar
eens overnemen, moeder? Wij zien
wel eens een caravan inhalen, aange-
zien ze twee rijbanen nodig hebben,
wachten we altijd even; altoos een
pak van ons hart als ze veilig en wel
weer tussen twee tientonners zitten.
Blijf toch hier, in Nederland mag je
racen met de caravan.
Mail De ColumnistStuur deze site op naar een vriendZwart/wit leesversie van de column, ook om uit te printen. Wilt u zich (gratis) abonneren, vul het formuliertje dan in.Plaats de site bij uw favorieten