Geert Mak lijkt de tweede helft van
‘De eeuw van mijn vader’ afgeraffeld
te hebben. Waar hij eerst met de
mooiste details zijn eigen familiege-
schiedenis verweeft met die van de
wereld, daar beginnen hem na 1950
langzaam de bronnen te ontbreken.
Boodschappen die mensen tot dan toe
per brief of briefkaart overbrachten,
werden steeds vaker per telefoon af-
gewerkt. Dat is een probleem waar
historici steeds vaker op stuiten: de
bronnen zijn opgedroogd. Kattebelle-
tjes die vroeger bewaard werden en
later van doorslaggevende betekenis
bleken te zijn geweest bij een belang-
rijke benoeming of het stomste be-
sluit, worden tegenwoordig per e-mail
of per sms verstuurd. De kans dat ze
bewaard worden is om allerlei rede-
nen klein. De oudste computers had-
|
den een beperkte opslagruimte. Maar
ook in allerlei nieuwe bedrijfssyste-
men wordt nog regelmatig gevraagd
om alleen de noodzakelijke spullen op
de computer te bewaren. Officier van
justitie Tonino heeft ons geleerd dat
sommige mensen alles wat ze op hun
harde schijf bewaard hebben alsnog
aan de straat zetten wanneer hun
computer kapot lijkt. Bij papieren ar-
chieven ging ook nogal eens wat mis,
maar lang niet zo vaak als bij de elek-
tronische, waar een fout van een on-
derknuppel, een stommiteit van de
baas of een monteur die begint met
alle stekers eruit te trekken al gauw
tot complete vernietiging kan leiden.
Moest ik aan denken nu het TPG uit
een telling is gebleken dat het vakan-
tiekaartje onverminderd populair
|
blijft. Ook het jaarlijks rondpompen
van kerst- en nieuwjaarswensen heeft
nauwelijks geleden onder de komst
van snellere communicatiemiddelen.
Op de vreemdste plekken in kasten,
achter boeken en ingeklemd tussen
de in onbruik geraakte asbakken kom
je bij veel mensen dan ook nog steeds
stapeltjes kaarten tegen, van een
jaarwisseling verzameld. Ze doen
dienst als boekenlegger. Sommigen
hebben er zelfs een speciale lade voor
in het dressoir – komen tevoorschijn
als er iemand in huis griep heeft maar
aan de beterende hand is. Want op
een of andere manier gooi je die din-
gen niet weg. TPG heeft er een gooi
naar gedaan: het schijnt dat mensen
zo’n kaartje persoonlijker vinden dan
een sms-je of een e-mail. Les: nog
niet alles is verloren.
|
