De laatste keer dat ik blij was geen
Rotterdammer te zijn, was toen ik
tegenover een Rotterdamse zat die
zich alleen in opperste nood en dan
nog geblinddoekt naar en door Am-
sterdam wilde laten rijden. Haar in-
tense haat gold Ajax en alles wat daar
mee te maken had. Alles binnen de
jurisdictie van Job Cohen hád daar
mee te maken. Omdat het wel een
lollig geval leek, zetten we even door,
doch toen haar stemgeluid aan volu-
me won, bleek dat ze het allemaal
méénde. Dan is de pret er gauw van
af. Tevredenheid welde op: alles lie-
ver dan een Rotterdammer te zijn.
Hetzelfde gevoel zat er ineens weer in
toen ik vanmorgen een reactie las van
de Rotterdamse wethouder Marianne
van den Anker op de kerstboodschap
van dominee Hans Visser van de Rot-
|
terdamse Pauluskerk voor al uw op-
vang. ,,Waar blijft de verdraagzaam-
heid?” vroeg Visser zich af. Hij had
Theo van Gogh vanwege diens co-
lumns ,,graag een klap op zijn muil
willen geven”, hij noemt het CDA
,,een partij van schijtluizen,” en over
de LPF zegt hij: ,,Die partij is geba-
seerd op niets, kent warmte noch uit-
gangspunten,” en vanwege de zware
jaren onder de zorgen van de lokale
coalitie van de zogenaamde Leefbaren
en het CDA, had hij ,,sterk overwogen
te emigreren.” De dominee had een
Amsterdammer kunnen zijn.
En wat zegt wethouder Van den Anker
tegen de Volkskrant? ,,Ik krijg zo
langzamerhand echt helemaal tabak
van dat mantraatje van hem, dat wij
alleen maar repressief bezig zijn. Wij
|
doen meer voor verslaafden dan hij.
Hij heeft jarenlang geroepen dat hij
met niemand iets te maken had, om-
dat hij een kerk was. Hij is een nood-
opvang en hij krijgt subsidie. Daar
zijn regels voor en daar gaat hij zich
aan houden.” Dreigend: ,,De komen-
de vier jaar worden nog veel zwaarder
voor meneer Visser.
Geen enkel gevoel voor bestuurlijke
fijngevoeligheid, niets de boel een
beetje bij mekaar houden, maar de
diepe domme haat van de straat, van
we run this city. Het is niet alleen het
volslagen gebrek aan mededogen
maar vooral dat diepe gebrek aan
reflectie en subtiliteit bij de parasieten
van Pim Fortuyn. Prachtstad, dat Am-
sterdam, problemen volop, maar die
zogenaamde Leefbaren hebben er
geen poot aan de grond gekregen.
|
