Vorige week donderdag kreeg ik nog
een e-mail van de firma Visa, zeiden
ze. Hun website was helaas gekraakt
door een hacker. Maar als ik gauw
even mijn naam en kaartnummer kon
geven en als ik ook nog een pincode
bij de hand had, dan konden zij hun
complete boekhouding net zo makke-
lijk herstellen en was ik nog voor het
weekeinde uitbrak weer geheel het
heertje. Het bericht was uitgevoerd in
de simpelste opmaak, het enige dat er
aan mankeerde, was dat er helemaal
onder aan een beetje protserig stond:
geheel met de linkerhand getypt, zo-
als bij zo een ongevraagd in de bus
gekieperd pakketje van met de mond
geschilderde stillevens. Andere oplich-
ters zetten er minstens het logo op
van het bedrijf dat ze beweren te zijn.
Zo een e-mail, dat is toch ongeveer
|
hetzelfde als wanneer je aan de deur
een meurende zwerver krijgt, gekleed
in versleten en gescheurde kleren die
zich staande houdt aan een met prop-
volle oude plastic zakken beladen kar-
retje van Dirk van de Broek en zegt:
,,Goeiemorgen, ik kwam even uw gi-
ropas en uw pincode ophalen, moest
van De Nederlandsche Bank. U krijgt
hem vanmiddag terug, maar we moe-
ten even controleren of ‘ie het nog
doet.” Het schijnt dat als je twintig
miljoen van die e-mails verzendt er
allicht één geadresseerde tussen zit
die meteen denkt: o, jee, gauw de
firma Visa uit de brand helpen. Maar
voor zo een zwerver bij twintig mil-
joen adressen heeft aangebeld. Daar
wagen wij onze speurders niet aan.
Bij gelegenheid van de arrestatie van
|
een hier verblijvende Afrikaanse
groep die per fake e-mail mensen wist
op te lichten, verscheen een politie-
man die vertelde dat er met name op
verzoek van George W. Bush was ge-
rechercheerd daar ze in Amerika voor
twee miljoen dollar aan slachtoffers
hadden gemaakt. Twee miljoen? Daar
beroven ze in Engeland niet eens een
geldtransport voor. Heel Nederland
leek me voor vijftien cent het schip in
te zijn gegaan plus twee miljoen kos-
ten politieonderzoek. Ik vind nog
steeds dat mensen die op zo een e-
mail reageren recht hebben op een
volledige vergoeding van de verdwe-
nen poet. Dan had de firma Visa maar
niet zo stom moeten zijn om zo’n
kaartje te verstrekken aan een formi-
dabele domoor die op die gronden
niet kredietwaardig kan zijn.
|
