De Republiek der Twaalf Provinciën - feuilleton - voorpublicatie boek Commentaren: Bemerkingen langs berg en dal. Artikelen over zaken de media betreffend. Stuur uw reacties in op deze artikelen. In het archief vindt u alle op De Columnist verschenen artikelen. Van het boek is slechts de voorgaande episode te vinden.   Over de inhoud
Jaargang 4 Nr 47   17 april 2006
  _______Verdonk (4)_______  
,,Als zij er rustiger van wordt, vind ik
het prima.” Een mooie middeleeuwse
chirurgijnenvondst van het campag-
neteam van Mark Rutte tegenover de
,,ononderhandelbare”eis van me-
vrouw Verdonk dat zij een waarnemer
kan zenden naar het tellen der stem-
men bij de verkiezing van een nieuwe
VVD-partijleider. Alsof ze het had over
weer een of andere labiele pseudo-
democratie dik drie uur vliegen voor-
bij Berlijn. Samengevat verstonden
wij dat hij zei: ach gossie, het arme
mensje. Waarop vanzelf bij ons het
kwartje viel: wat Berlusconi kan, kan
Rita Verdonk óók. Volgend jaar, als
wij de oproepkaart al in de bus heb-
ben voor de landelijke verkiezingen
zijn ze bij de VVD vanwege haar
ononderhandelbare eis nog steeds
aan het hertellen.

Altijd al op voorhand in de slachtoffer-
rol. Zelf verkoopt ze zich steeds als
een ondernemende en daadkrachtige
zetbaas, maar als het zelfs haar te zot
wordt, glijdt zij gauw in de rol van
slachtoffer want zij voert slechts de
wetten uit die een van haar voorgan-
gers nog heeft opgesteld. Je zou zeg-
gen: mevrouw, dan gaan we het toch
anders doen. Maar dat is dan weer
niet de bedoeling van haar slachtof-
ferrollenspel. Ook bij haar thuis wordt
er vaak getobd over alle verwijten die
zij over zich heen krijgt, of zij nog wel
door moet gaan? Maar dan recht zij
haar rug, iemand moet het slachtoffer
zijn en hup, daar zwaait ze weer een
vliegtuig naar Congo of Iran uit.
Wie is er trouwens het grootste
slachtoffer van de Tweede Kamer?
Rita Verdonk, die elke vrijdag het mi-
nistersberaad met haar excuses moet
beginnen, droeg vorige week behulp-
zaam haar collega Hans Hoogervorst
aan als iemand nog wel eerder dan zij
een paar moties van wantrouwen ver-
diende. Maar wie kreeg ze: ons natio-
nale slachtoffer. Voor wie was die
klodder tomatenketchup? Wie miste
die bijziende man met z’n fluim toen
de minister op zondagmiddag gezellig
dacht te winkelen? Tegen wie waren
die spandoeken aan die kraakpanden
gericht? Wie kreeg er een vreemd
deukje in haar raamkozijn? En wie
gaat het VVD-bestuur in het pak naai-
en bij de verkiezing van een partijlei-
der? We pikken het niet langer, zei
haar campagnestaf unaniem. De lijst
Verdonk, het kan onmogelijk nog lang
duren.
Mail De ColumnistStuur deze site op naar een vriendZwart/wit leesversie van de column, ook om uit te printen. Wilt u zich (gratis) abonneren, vul het formuliertje dan in.Plaats de site bij uw favorieten