De Republiek der Twaalf Provinciën - feuilleton - voorpublicatie boek Commentaren: Bemerkingen langs berg en dal. Artikelen over zaken de media betreffend. Stuur uw reacties in op deze artikelen. In het archief vindt u alle op De Columnist verschenen artikelen. Van het boek is slechts de voorgaande episode te vinden.   Over de inhoud
Jaargang 4 Nr 48   19 april 2006
  _______Schiphol_______  
Al vaker gezegd dat onafwendbaar de
dag komt dat er op Schiphol een
vliegtuig landt met makkelijk 1200
passagiers aan boord en een woeden-
de captain aan de knuppel: ,,Welke
idioot heeft er hier in de buurt een
stad gebouwd?” Die achtste dag van
de schepping is er vrijwel. De Vereni-
ging van Nederlandse Verkeersvlie-
gers heeft gewaarschuwd voor ge-
vaarlijke turbulentie op Schiphol wan-
neer zij doende zijn hun kist aan de
grond te zetten. Elke bereisde Roel
heeft wel eens op het punt gestaan
zich te bekeren tot het dichtstbijzijnde
geloof wegens een luchtzak en wat
geschommel van het toestel hoog in
de lucht: turbulentie. Zelfs de stewar-
dessen werden bang, kon je aan ze
zien. De maskertjes kwamen al naar
beneden? Nee, dat nog net niet, maar

de piloot had z’n parachute al aan
gedaan, zei hij toen wij na het ap-
plaus uitstapten.
Dat is waar de VNV met een afschrik-
wekkende klacht op gokt: meteen
begrip en steun vanuit de bevolking
die op verjaardagsfeestjes nog moei-
teloos teert op enige turbulentie nabij
Corsica. Gevaarlijke turbulentie is in
feite een crash die er achteraf geen
was. En waar gaat het de verkeers-
vliegers om: gewoon om hun Schiphol
waar zij de baas zijn. En niet de kla-
gers over het milieu, het lawaai. Dat
denkt maar flats te kunnen neerzetten
nabij hún werkvloer, dat denkt maar
een geluidswal te kunnen bouwen
zodat de wijde omtrek geen last heeft
van vliegtuigen die op proef staan te
brullen, dat ontwikkelt maar plannen
voor andere nieuwbouw. En niemand
denkt er aan dat er in de eerste plaats
vliegtuigen moeten landen.
Een gesprek over turbulentie mag
trouwens vaak evolueren naar een
discussie over de gevaarlijkste lan-
dingsbanen ter wereld. Net toen we
het water zouden raken begon er
godzijdank een brede strook beton.
We konden zo bij de mensen naar
binnen kijken wat ze op tafel hadden
staan. We lagen op het strand en we
konden de schroeven in het landings-
gestel tellen. En nergens een piloot te
vinden die zei: daar waag ik mijn
hachje niet aan. Daar zetten ze hun
kist zonder morren neer. Alleen als
het over Schiphol dan wordt de VNV
ineens weer een hobbyclub. En het is
toch echt: welke gek heeft daar dat
vliegveld laten slingeren?
Mail De ColumnistStuur deze site op naar een vriendZwart/wit leesversie van de column, ook om uit te printen. Wilt u zich (gratis) abonneren, vul het formuliertje dan in.Plaats de site bij uw favorieten