,,Ach, meid, ik had je helemaal niet
herkend zo zonder burka.” Inmiddels
vast onderdeel van de conversatie op
de trappen van de Nederlandse am-
bassade in Rabat waar de toelatings-
examens moeten worden afgelegd
indien men last heeft van liefde voor
een inwoner van Nederland. ,,Ik
dacht, ik moet er maar eens vanaf
want het staat zo stijfburgerlijk.” Ze
knikken vol begrip. En dan nog lopen
de dames het risico te zakken omdat
ze Willen van Oranje en de hertog van
Alva niet uit elkaar kunnen houden.
Dan komen ze hier aan, worden ze
voor het leven gekoppeld aan een
vakmannetje met een fijne mbo-
opleiding loodgieten, blijkt die op
school het woord stijfburgerlijkheid
helemaal niet te hebben gehad, geen
idee ook wat het betekent. Ja, stijf,
|
dat er soms een te stijve bocht zit in
een koperen pijp. Hij is dan weer
goed in zinnen als: ,,Wie heb gvd de
soldeerbout in het bad gelegen?” In
het kader van de geďntegreerde aan-
pak heeft hij functioneel Nederlands
gehad, zodat hij op de arbeidsmarkt
alleen met een mond vol tanden staat
wanneer het bij de installatie van de
badkamer over het tegelwerk gaat.
En van die kant ook geen enkele last
van begrip wanneer een Kamerlid het
heeft over het Nederlands als een
kerncompetentie van ons allemaal,
die ernstig in gevaar is gekomen nu
blijkt dat op diverse scholen onze taal
al niet eens meer als apart vak wordt
onderwezen. Kerncompetentie? Ik
vrees dat je zelfs zonder vage kennis
van de betekenis van dat woord bij
|
ons al op de universiteit wordt toege-
laten. De jonge handwerkslui moeten
hun taalvaardigheid maar oppikken
uit de lessen stratenmaken, heien of
timmeren. In de politiek werd de
alarmbel meteen geluid, maar op het
ministerie van onderwijs haalden ze
hun schouders eens op: elke school
mag zelf weten hoe ze Nederlands
geven, als het maar goed gebeurt.
Armoediger bestaat nauwelijks. De
Nederlandse taal als niet meer dan
wat elementaire woorden die de leer-
ling waarschijnlijk gaat gebruiken. Als
ze maar goed gespeld zijn, knikt mi-
nister Van der Hoeven. Aangenomen
wordt dat een leerling toch nooit een
boek van Kader Abdolah ter hand zal
willen nemen. Dit in tegenstelling tot
zijn vrouw die de Verdonk-cursus
moest doen.
|
