De discussie over het salaris van de
premier of van een Kamerlid is door-
gaans voorzien van een toon en tim-
bre alsof het eigenlijk over hun type
onderbroek gaat. Als er wat bij kan,
wordt er liefst een commissie van bui-
tenstaanders bij gehaald (kosten in-
clusief drukwerk al gauw een premier
of twee, drie) die dan rond gaan vra-
gen wat zulk werk ongeveer moet
doen, daar gaat dan twintig procent
van af omdat het anders een inkop-
pertje wordt voor de critici, en dan
weten ze in huize Balkenende weer
waar ze naartoe op vakantie kunnen
gaan. Zulke salarissen lijden er ern-
stig onder dat toen we aan een rege-
ring en een parlement begonnen daar
voornamelijk lui voor in aanmerking
kwamen die het er gratis bij konden
doen, naast het houden van jacht- en
|
vrijpartijen. Die discussie gaat in een
beetje professioneel geleid bedrijf
heel wat eenvoudiger en niet met gê-
ne maar als een récht. Het gaat ook
niet in het openbaar natuurlijk. Want
het zegt alles over onze publieke sec-
tor dat al die bestuurders daar in het
wilde weg graaien, zonder dat er on-
dertussen iemand iets van zegt. Een
beetje universiteit heeft toezichthou-
ders, liefst met personeel erbij en
studenten, die op enig moment krij-
gen te horen dat de baas van het spul
er deze keer twintig procent bij
neemt. En dan slaat er niemand
alarm. Er zit zelfs niet iemand van
een uitzendbureau op de boekhouding
die zich klokkenluider waant en de
krant waarschuwt. Het is wachten tot
Intermediair een rondje maakt en de
|
schandelijkheden op een rijtje zet. Je
hebt er alleen een speciale mentaliteit
bij nodig om een salarisverhoging van
88.000 gulden (40.000 euro) te ac-
cepteren in de wetenschap dat straks
Intermediair weer uitkomt en jou met
naam en toenaam aan de hoogste
boom nagelt: walgelijk, absolute
schande. Zoals ze bij kritiek uit een
vergadering dan zeggen: dat mág u
vinden. Alleen, dan ben je volgens mij
wel behoorlijk dom als je nog veel
langer in publieke sector blijft zitten.
Je kunt alles gewoon in je zak steken
als de norm is: wat verdient de pre-
mier? Alleen al dat het salaris van de
baas van Nederland vergeleken moet
worden met dat van een baas van een
zorggroep, maakt al duidelijk dat deze
discussie beladen is met schijn en
schroom en vals sentiment.
|
