De hoofdredacteur van de Volkskrant,
annex de zelfgebreide halfbroer van
de koningin, is zo gek als een deur.
Net als Maurice de Hond trouwens.
Mocht echter uit het voor elke burger
ter inzage liggend resultaat van een
diepgaand, onafhankelijk, door medi-
sche leken gestuurd onderzoek door
het Pieter Baan Centrum het tegen-
deel blijken, dan ben ik uiteraard be-
reid om mijn excuses aan te bieden.
Geen punt. Doe ik niet moeilijk over.
Makkelijk zat. Het is hier een rechts-
staat. Geef de lekenbemoeienis met
de rechtsspraak een gezicht en je
begint meteen te denken aan emigra-
tie naar zo’n land waar de burgers de
rechter van advies dienen zodat er
nóóit meer een gerechtelijke dwaling
kan plaatsvinden. Wat een genoegen
moet het straks zijn wanneer je ten
|
onrechte wordt beschuldigd van een
of ander akkefietje, en je in het volste
vertrouwen in de rechtsstaat op het
beklaagdenbankje zit te wachten, kla-
tert de bode: ‘De rechtbank’, komt er
inderdaad een onbekende man in een
zwarte jurk binnen stappen en direct
achter hem Rebecca Loos die nog
voor ze zit zegt: ,,Geinig, ik zie het al,
die heb ‘t gedaan.” Tegen de rechter:
,,Wippie maken?”
Heb je voor een kapitaal een advocaat
in de arm genomen, moet de arme
man over iets anders dan voetbal ten
strijde trekken tegen de mening van
de toevallige bijzit Jack van Gelder. Of
zie ik het goed, hebben ze Willem
Holleeder deze keer aangewezen?
Nee, het is John de Mol. Iedereen
komt eens aan de beurt wanneer we
|
de rechtsspraak gaan ‘democratise-
ren’. Een onbekende slager die z’n
burgerplicht vervult, dat is geen
punt, maar kijk, Marga van Praag
heeft de beurt; heb ik wel voldoende
tissues bij me? Kapot achterlichtje,
krijg je ook nog Hilbrand Nawijn op je
dak met een overtuigend rapport over
de toedracht geschreven door een 96-
jarige voormalige klaar-over. Roelof
Luinge; dat wordt een latertje, die
verstaat alles verkeerd. Geluk bij een
ongeluk: daar is Ron Brandsteder, die
weet tenminste hoe het voelt om vol-
komen onschuldig te zijn. Ergens van
onder het portret van Beatrix klinkt:
,,Ik heb er de kracht niet meer voor.”
Hoezo, de doodstraf? Ach, Joost
Eerdmans heeft de loterij gewonnen
en de kwestie van uw achterlicht op
zich laten inwerken. Felicitaties, allen.
|
