Onze aow uit de gevarenzone. Ruud
Lubbers, ver over de politieke houd-
baarheidsdatum heen, heeft een klus
gekregen van het Groot Haags Ko-
ninklijk Uitzendbureau; alleen als Rita
Verdonk bij hem op de kamer is moet
hij z’n handen boven z’n hoofd laten
wapperen terwijl ze minimaal vier
stappen afstand in acht nemen; dat
lukt zelfs Lubbers van nature. En Jan
Blokker (79) gaat van de Volkskrant
naar NRC Handelsblad. Groot medelij-
den met de linksliberale hete aardap-
pel in de keel. Net nu hij op zijn mi-
nisterie van lege dozen zou beginnen
aan het grote oogsten van Balkenen-
de 2, één langdurige zegetocht door
heel het land, van Zalm tot Hoger-
vorst en van Pechtold tot De Geus,
van twee zetels verlies naar makkelijk
17 zetels terug, moest de bejaarde
|
prinsesjesleverancier aftreden omdat
zijn tijdelijke en inmiddels al voorbij-
gestreefde partijleidster Lousewies
van der Laan zo graag wilde laten zien
dat zij heus wel iets durft – als het
voor haar persoonlijk maar geen ge-
volgen meer heeft. Zul je straks zien
dat Lubbers eindigt met: en dat werk
van Brinkhorst, dat doe ik er zelf wel
bij, op maandagmiddag van kwart
voor drie tot drie uur.
En nu het toch over ontslagen gaat:
wie vliegen er allemaal uit bij het ka-
tern Cicero van de Volkskrant? Als ik
de bijbehorende stukken goed gele-
zen heb, gaat het daar om lui die
dermate weinig verstand van hun ei-
gen krant hebben dat je ze geen boek
toevertrouwt. Nog niet de nieuwe Pa-
norama, wat onder voetballers al
|
gauw ‘een boekje’ heet. Ook de
Volkskrant kan goedkope ontslagrege-
lingen wegens aantoonbare onbe-
kwaamheid heel best gebruiken met
Apex aan het roer. Blokker heeft in
zijn laatste column de hoofdredacteur
neergezet als een juffrouw van de
retirade: verschrikkelijk aardig in de
omgang maar meer verstand van
bleekwater dan van kranten maken.
De man had het in een verklaring aan
de lezers over een te laat door hem
opgemerkte amputatie bij zijn eigen
krant; Hushovd fietste onder het
bloed door en de hoofdredacteur van
de Volkskrant óók. Het gaat bij die
krant natuurlijk over een mentaliteit.
Van mij hoeft er niemand uit, maar
met zo’n redactie sterft de krant van-
zelf af. Ongemerkt, voor de hoofdre-
dacteur.
|
