De Republiek der Twaalf Provinciën - feuilleton - voorpublicatie boek Commentaren: Bemerkingen langs berg en dal. Artikelen over zaken de media betreffend. Stuur uw reacties in op deze artikelen. In het archief vindt u alle op De Columnist verschenen artikelen. Van het boek is slechts de voorgaande episode te vinden.   Over de inhoud
Jaargang 4 Nr 91   27 juli 2006
  _______Floyd Landis_______  
Altijd een beetje mensonterend om nu
weer door die hele ceremonie heen te
moeten van dopingsmoezen in de
wielrennerij, vooral voor de toe-
schouwers dan. Ik heb niks met
honkbal, dus ik ben ook niet van mijn
stuk te krijgen met het vermoeden
dat ze in die sport even hard slikken
als overal elders, inclusief het wiel-
rennen. Het is al erg genoeg om een
maand lang minstens tweemaal daags
van tv-‘verslaggever’ Maarten ‘ze lig-
gen me daar een partij te linkeballen,
dat is gewoon niet normaal meer’-
Ducrot het verhaal te moeten horen
dat hij pas gelooft dat doping bestaat
als hij persoonlijk de cocktail heeft
samengesteld en de spuit heeft gezet,
en voor de rest betreft het een jacht
op arme onschuldige jongelui verge-
lijkbaar met zoals dat in de voormali-

ge Sovjet-Unie aan de orde van de
dag was. Zeg maar een soort van
fietsende Maurice de Hond, die klas-
bak van een Maarten Ducrot.
En ik heb ze zaterdag nog staan aan
te moedigen. Eerst Michael Boogerd
duizend kilometer van huis tussen
twee hagen van ‘Kom op, Michaels’
door, een enkeling met ‘dóórfietsen’,
en daarna Floyd Landis met nog een
paar er achteraan die er al nauwelijks
meer toe deden. Met een beetje geluk
sleept een betrapte renner er een
procedurefout uit, maar doorgaans
weet iedereen hoe de vlag erbij
hangt. Zelfs wielrenners begonnen
gisteren niet meer met allerlei vage
verhalen maar waren geschokt, te-
leurgesteld en bozig na het bekend
worden van de fraude van Landis. Een
wielrenner van 30 jaar die fietst bij
een ploeg met een zwart dopingverle-
den dat door een vlekkeloos optreden
moet worden schoongepoetst, eigen
medische staf mee, volop keuringen
ondergaan, een paar keer prijs bij de
dopingcontrole, een aantal keren
bloed geprikt voor de epo, nog even
naar het ziekenhuis geweest om een
nieuwe heup te laten aanmeten die ze
binnenkort gaan plaatsen, pakt on-
derweg geen flessen van vreemden
aan want wie weet wat er in zit, en bij
die renner blijkt dan daags voor hij de
belangrijkste wedstrijd van het jaar
wint ineens dat hij zijn testosteron-
spiegel in eigen beheer schijnt te ver-
leggen. Had geen dokter in zijn buurt
ooit aan gedacht.
Wat ik hem dan zou vragen? Ging er
nog wat door je heen op het podium?
Mail De ColumnistStuur deze site op naar een vriendZwart/wit leesversie van de column, ook om uit te printen. Wilt u zich (gratis) abonneren, vul het formuliertje dan in.Plaats de site bij uw favorieten