De Republiek der Twaalf Provinciën - feuilleton - voorpublicatie boek Commentaren: Bemerkingen langs berg en dal. Artikelen over zaken de media betreffend. Stuur uw reacties in op deze artikelen. In het archief vindt u alle op De Columnist verschenen artikelen. Van het boek is slechts de voorgaande episode te vinden.   Over de inhoud
Jaargang 4 Nr 96   9 augustus 2006
  _______Buren_______  
Ik moet zien dat ik zaterdag 16 sep-
tember iets omslachtigs buitenshuis
aan de hand heb want dan is het Na-
tionale Burendag. Die feestdag leek
gisteren al uitgebroken, met allemaal
nieuws over het succes van de buren-
bemiddelaar, die helpt bij kleine buur-
conflicten waar je de politie niet mee
lastig moet vallen: lawaai, vieze
luchtjes en naaldhakken. En een re-
portage over een burenoorlog in een
gat in de Achterhoek waar de buren
een ‘westerse’ familie eruit willen pes-
ten. Plus de sensationele uitkomst
van een onderzoek dat tweederde van
de Nederlanders te weinig tijd heeft
om even gezellig bij te kletsen met de
buren. Dat onderzoek én de Nationale
Burendag zijn iets van de firma Dou-
we Egberts. Wat doe je met de buren?
Partnerruil? Fout. Eens per week kla-

verjassen? Fouter. Barbecuen? Foutst.
Koffieleuten? Raak. Het schijnt er al-
leen steeds minder van te komen,
effe ’n bakkie doen – een term die
verboden zou moeten worden. En
heel Nederland heeft dezelfde smoes:
druk. Terwijl ze zich desgevraagd de
meeste gewenste buur, zeg maar de
mister en miss Nationale Burendag
2006 voelen. Zo vindt 32 procent van
de Nederlanders zich een echte ‘klets-
buur’. Niet minder dan 29 procent
vindt zichzelf een ‘verzorgbuur’; be-
watert zonodig de planten. En 9 pro-
cent is ‘klusbuur’ en wil helpen bij de
aanleg van elke nieuwe dakkapel. De
rest van Nederland zijn mijn buren en
ik. Wij zeggen elkaar gedag, maken
soms een algemeen praatje en is er
wat dan zullen ze even moeten vra-
gen. Dát vinden wij nou gezellig en
handig. Maar wij gaan gauw naar bin-
nen wanneer wij dan een kletsbuur,
een verzorgbuur of een klusbuur zien
aankomen. Klinkt gek maar voor dat
soort dingen hebben wij, niet door de
toevallige bewegingen van de wo-
ningmarkt aangewezen familie, vrien-
den en kennissen.
Als we een beetje handiger met de
ruimte zouden omgaan, heb ik wel
eens gehoord, zouden we allemaal
een vrijstaand huis met een tuin kun-
nen hebben. Het zal wel schone theo-
rie zijn die het moet afleggen tegen
de eerste praktische bezwaren: slecht
voor de huizenmarkt, want als ieder-
een prettig woont, stroomt geen mens
meer door. Anders waren wij er allang
aan begonnen: het minste aantal bu-
ren mogelijk.
Mail De ColumnistStuur deze site op naar een vriendZwart/wit leesversie van de column, ook om uit te printen. Wilt u zich (gratis) abonneren, vul het formuliertje dan in.Plaats de site bij uw favorieten