Het is de hoogste tijd voor Postbus
51- werk én een Sire campagne ter
promotie van de politiek en de Twee-
de Kamer. Ooit was het ongeveer het
hoogste haalbare in dit land: volks-
vertegenwoordiger of dienaar van de
troon. Maar geen enkel vak, want dat
is het in beide gevallen, heeft deze
eeuw zo’n diepe val gemaakt in de
achting van de bevolking als dat van
politicus. Ze krijgen het zelf ook al in
de gaten. Wie hebben we al niet qua
weglopers, afvallers en lui die van de
salarissen elders in de maatschappij
hebben gehoord? Medy van der Laan
wil alleen nog in de Eerste Kamer,
jammer dat haar partij die zo snel
mogelijk wil afschaffen. Boris Dittrich
wil iets anders doen, hij gaat zo te
horen voor de laatste burgemeester
van D66. Loesewies van der Laan
|
zoekt werk bij de overheid, maakt
niet uit wat, als het maar in de buurt
van een internationale school is voor
de kleine. Minister De Geus wil als
opperman of metselaar aan de gang
als hij niet terug mag als minister, hij
is meer een doener. Zalm wil niet nog
eens in een kabinet zitten dat klaagt
dat de vorige minister van financiën
er een rotzooitje van heeft gemaakt.
Minister Sybilla Dekker geeft er de
brui aan. Staatssecretaris Melanie
Schultz gaat een kindje bekomen,
maar daarom gaat ze niet uit de poli-
tiek; eindelijk een goede smoes.
Staatssecretaris Clémence Ross heeft
vaak genoeg de gebraden haan uitge-
hangen naast winnende topsporters.
Dat is geen uitverkoop, dat is algehele
liquidatie, afgezien van Balkenende;
|
het is niet altijd prijs. En dan moet je
zien wat er wel demonstratief door wil
gaan. Je hebt er die nog steeds dub-
ben tussen het rechtse vuilnisvat van
Mark Rutte of toch maar een eigen
tentje. En Nawijn gaat in z’n uppie
iets in elkaar knutselen nu hij niet de
stabiel op 0 zetels geparkeerde LPF
mag leiden, Wilders krijgt elke dag
voor 31 Kamerzetels enthousiaste e-
mails van zijn aanhangers. Een ande-
re zot wilde ver vóór de verkiezingen
per enquête al zeker weten dat zijn
partij ongeveer zo groot zou worden
als de VVD, anders begon hij er hele-
maal niet aan. De Tweede Kamer was
bij de vorige verkiezingen geïnjec-
teerd met volop jonge en talentvolle
politici. Nog weinig van vernomen, die
zijn, ik durf ’t bijna niet te zeggen,
gelukkig wel weer herkiesbaar.
|
