Terwijl ik net op de achterkant van
een sigarendoos zat uit te rekenen
hoe de KNVB scoort aan gratis man-
uren politiebijstand per wedstrijd (het
zal – van onze centen – gaan om on-
geveer 400 manuren bij een eredivi-
siewedstrijd en dat betekent dat het
helemaal de goede kant opgaat met
het geweld buiten de stadions), en
terwijl ik ondertussen ook nog dacht
aan Geert Wilders (die arme, arme
sloeber moet zijn eigen veiligheid
maar zien te bekostigen), waren ze op
de tv in ‘Nova’ bezig met de nieuwe
armoedegrens volgens het Sociaal en
Cultureel Planbureau. Directeur Paul
Schnabel tegen Agnes Kant van de
SP. Schnabel met een niet weg te
meppen kokette glimlach om de mond
had alle minimale uitgaven op een
rijtje gezet, het Nibud laten rekenen
|
en kwam toen uit op een grens van
758 euro per maand voor een alleen-
staande. Kant, diep ontsteld kijkend,
liep meteen te hoop tegen dat bedrag,
maar van achter zijn schrijftafel wierp
Schnabel tegen dat híj dit niet vond
en dat het ook niet betekende dat de
armoedegrens op die 758 euro kwam
te liggen. Je kan er nog net van leven
had hij alleen uitgerekend en voor de
rest moest de politiek er nu maar mee
aan de gang. Daarmee was de rol van
Kant in de discussie uitgespeeld.
Schnabel had ook maar zijn werk ge-
daan. Je zou er eigenlijk, dacht ik
gauw, een vergelijking op moeten
loslaten met de lui die ooit de treinen
op tijd uit Westerbork lieten vertrek-
ken. Maar dat mag niet meer. Je mag
al nauwelijks bedenken dat je op dat
|
bedragje elke bestedingsvrijheid vol-
komen kwijt bent. Want, naar ik van
het VVD-programma heb begrepen, is
het bestaan op de armoedegrens een
vrije keuze die makkelijk omgezet kan
worden in alle dagen bezopen van je
eigen centen.
Je zag Kant, leunend op haar eisen,
denken aan de minachting die Gerrit
Zalm doorgaans heeft voor armoed-
zaaiers. En je kunt tien keer zeggen
dat dit slechts een objectief en quasi
ambtelijk vastgesteld minimum is om
in dit land te overleven en dat het aan
de generositeit van de volksverte-
genwoordigers is om er iets bij te
doen, iedereen weet dankzij Schnabel
inmiddels ook wat al die minimumlij-
ers doen van elke cent extra: zuipen,
met vakantie gaan en lid worden van
een golfclub. Van ónze centen!
|
