Ha, die mevrouw Balkenende,
Ik had toch even niets te doen, dat ik
dacht, kom, ik ga ook eens een boek
schrijven. U zult wel zeggen: hou mij
er s.v.p. buiten, ik kom eens in de
vier jaar opdraven als meneer mijn
echtgenoot weer op een CDA congres
op het schild is getild voor de foto
‘zonder mijn eigen hoeksteentje van
de samenleving had ik het nooit ge-
red’ en dan straks nog een keer sa-
men naar dat muffe gymnastieklokaal
om op een knopje te drukken, en
presto, elke nacht ligt u weer onge-
stoord naast onze premier. Maar zo
makkelijk gaat dat niet. Wat meneer
uw echtgenoot met Lucille Werner
heeft, dat heb ik namelijk met u. Wat
moet u ook vreselijk positief ingesteld
zijn om dat vol te houden. U zult zeg-
gen: ho, mijn man belt altijd eerst
|
even op of de geadresseerde wel prijs
stelt op een brief. Vind ik raar.
Schrijft hij ook altijd eerste even een
briefje als hij iemand wil opbellen?
Wat was het verrassend om onder de
geadresseerden ook de heer Mulisch
aan te treffen. Nooit gedacht dat die
in uw kringen bekend was. Als je dan
toch iets van de intelligentsia opzoekt
zou ik meer denken aan een partijge-
noot als Van der Camp, daar zit me
toch een hoofd op. Maar ik begrijp
ook wel dat als je voor de vijftigste
keer naast de Nobelprijs hebt gegre-
pen, je vanzelf tevreden wordt wan-
neer meneer uw man een veer in de
bips komt steken. Vreemd, maar op
een of andere manier dacht ik toen
toch even, dat onze premier blijkbaar
alleen de ‘Metro’ leest, maar dat is
|
natuurlijk onzin, hij neemt vast vaak
de ‘Spits’ erbij.
Dat moet trouwens nog een hele te-
leurstelling geweest dat ze bij de EO
hun arrogante positivisme deze week
hebben afgeschaft, net nu uw man
ermee begonnen is. Maar dan zo een
warme brief aan Angela Merkel, dat
vergoedt vast veel, dat moet toch een
hele geruststelling zijn qua huwelijks-
stabiliteit. Krijgt uw man nog steeds
puistjes wanneer hij het over minister
Verdonk heeft? Reuze náár. Ik hoorde
dat zij op het Catshuis uw broek aan
heeft. Wat een vreselijke roddel. Ik
benijd u niet. En dan hoorde ik ook
nog dat Lucille Werner op de partij
voor de dieren stemt. Wat zou zij we-
ten van meneer uw man?
Kop op! En in positivistische zin ge-
heel de uwe.
|
