Pling-plong, een e-mail van de Neder-
landse Vereniging van Journalisten: of
ik een petitie wil ondertekenen en of
ik woensdagmiddag mee wil demon-
streren bij de rechtbank in Den Haag.
Het gaat over twee journalisten van
De Telegraaf, die in gijzeling zijn ge-
nomen totdat zij de bron hebben ont-
huld die hun een aantal geheime
stukken van de AIVD in handen heeft
gespeeld. De persvrijheid staat op het
spel. Dat treft mij ook. Toch zullen ze
het zonder mij moeten doen. In de
tijden van de diverse kabinetten Bal-
kenende zijn we in dit land op alle
gebieden ruwer geworden in de om-
gang, regels zijn regels en verder niks
mee te maken. De Telegraaf knikte
steeds enthousiast. Mag de rechter
dan ook eens? Ik wind me liever op
over weer een paar homoseksuele,
|
zogenaamde gelukszoekers die wor-
den uitgewezen, of over twee meisjes
die voorlopig van deportatie gered
zijn doordat er Kamervragen werden
gesteld, terwijl ik weet dat ze hun
koffers moeten pakken als de ant-
woorden gereed zijn, zo zijn er meer
dingen die prioriteit genieten. En als
we het over persvrijheid hebben: de
krantenconcerns in Nederland zijn de
grootste bedreiging daarvan. Maar
daar krijg ik dan weer geen petities
over van de vakbond, of een uitnodi-
ging ter demonstratie. Niet te beroerd
om mij compleet te informeren, dus
een exemplaar van De Telegraaf aan-
geschaft. De Derde Wereldoorlog is
uitgebroken! ,,LAAT ZE VRIJ!” Ik ben
voor een vrije pers maar niet voor dit
soort mallotige Telegraaf hetzes. Bo-
|
ven het enige andere artikel op de
voorpagina staat: ,,Geen mededogen
met gezin.” Blijkt dat, ik zeg het niet
graag, dat de twee gegijzelde journa-
listen godverdomme Sinterklaas niet
thuis kunnen vieren, als het zo door-
gaat. Daar ken ik De Telegraaf weer
in. Even menselijk als meedogenloos
als het ze van pas komt. Beide gegij-
zelden klaagden ook over de toestand
in hun cel. Terwijl De Telegraaf al jaar
en dag ons vertelt dat het luxueuze
hotels zijn, die gevangenissen. Kin-
derverkrachters die er als God in
Frankrijk leven. Maar de gegijzelden
van De Telegraaf, zijn ineens in het
stenen tijdperk van het ministerie van
justitie terecht gekomen. Nog een
geluk dat de tent halverwege de nacht
niet in de hens vloog.
Wat was de vraag ook alweer?
|
