Misdaad en straf, je hebt er tegen- woordig een dagtaak aan. De kers op de taart van de zelfgebakken hype over de twee Telegraafverslaggevers die een paar dagen aan doorgaans nuttige participerende journalistiek mochten doen, waren de term fascis- me en de verwijzing naar de functie van de Scheveningse gevangenis ten tijde van de Tweede Wereldoorlog. Een periode waarin De Telegraaf daar ook dagelijks bezorgd werd voor het personeel. In deze gijzelingszaak komt ook weer de gijzeling van de journalist Voskuil aan de oppervlakte drijven. Toen verschenen, toevallig uiteraard, ineens allerlei gegevens in de zaak Mink K. in Metro. Het zou toch verstandig zijn die zaak nog eens door te spitten vóór de voorzitter van de NVJ overal de stofdoek over haalt.
|
Misdaad en straf, dus. Zodra bekende Nederlanders vanwege een Oerlemans of zoiets mogen grabbelen tussen hun sympathiekste prullaria, komt er niet zelden de bekentenis uit dat ze vroe- ger nog wel eens gepikt hebben uit een winkel. De winkeldiefstal zowel onder mannen als vrouwen scoort hoger dan ooit nog eens een trekje van een stickie genomen, met de ste- reotiepe verzekering: ,,ik merkte er niks van.” Nooit zegt zo’n interviewer dan: oh, maar het werkte dus wel. De verhalen over de winkeldiefstallen hebben doorgaans ook allemaal een zelfde patroon. De dader bleek slechts een meeloper, ze zouden het ook toen al nooit bij een kleine middenstander hebben gedaan en het ging altijd om een balpen of nagellak. Wij denken:
|
hij kan heel goed toneelspelen, voet- ballen of stoelen bedenken maar hij is toch een gewoon mens gebleven. Of zo’n zij. Daar mag u gerust even voor klappen. En dan komt de fractievoor- zitter van de PvdV, in een desperate poging om hand in hand met het CDA zoveel mogelijk mensen er op het laatste moment hier toch nog uit te kegelen, ons vertellen dat een winkel- diefstal al voldoende is om als ernsti- ge misdaden plegende asielzoeker eruit te worden gezet. Twee mogelijk- heden. Of ze hebben het er nooit meer over in die interviews, of ieder- een gaat z’n oude winkeldiefstallen opbiechten en in een nationale anti- schijnheiligheidscampagne met een speciaal telefoonnummer kan doorge- geven worden waar Wilders en Van de Camp hun lippenstift pikten.
|