De Republiek der Twaalf Provinciën - feuilleton - voorpublicatie boek Commentaren: Bemerkingen langs berg en dal. Artikelen over zaken de media betreffend. Stuur uw reacties in op deze artikelen. In het archief vindt u alle op De Columnist verschenen artikelen. Van het boek is slechts de voorgaande episode te vinden.   Over de inhoud
Jaargang 4 Nr 156   27 december 2006
  _______Beatrix_______  
Ik heb een goed katholieke opvoeding
gehad, dus inclusief menige preek
waarbij de pastoor, geheel begeesterd
geraakt door zijn eigen woorden, als
eerste op aarde beviel van de gedach-
te, dat zijn beminde gelovigen elkaar
maar beter niet om elk wissewasje de
hersens in konden slaan. Of: niet pik-
ken bij de V&D! Dan sloeg hij een
groot kruis en beende heen: iemand
moest het maar eens zeggen. Het was
dat er niet geklapt mocht worden. Pas
als na de consecratie de rust lang-
zaam weerkeerde, kwamen de eer-
sten er achter dat de boodschap toch
niet helemaal splinternieuw was, dat
Mozes al eens met zo’n soort van be-
richt af was gekomen.
Moest ik aan denken toen de majes-
teit ons haar kerstboodschap bezorg-
de. Het is wel vaker voorgekomen

natuurlijk, maar als die dan toch in
elke krantenkop of vooraan in elk
journaal op de enig juiste manier
moest worden samengevat, dan hoor-
de dat te klinken als: majesteit viert
Kerstmis met het met donderend ge-
raas open trappen van een open-
staande deur. Helemaal onder aan het
hoofdredactionele commentaar van de
Volkskrant op meesterlijk beledigende
wijze verwoord: ,,De vader van Theo
van Gogh vertelde ooit over de wijs-
heid die hij zijn zoon voorhield: ‘Je
mag wel alles zeggen, maar het hoeft
niet’. Met het ‘elkaar over en weer in
waarde laten’ van de koningin kan
daarom niemand het oneens zijn.”
Daarom? De majesteit heeft een oude
tegeltjeswijsheid uit huize Van Gogh
herhaald en zo slaat zij toch nog de
spijker op z’n kop? Bravo, majesteit.
De majesteit had het over een discus-
sie over de randen van de vrijheid van
meningsuiting die twee jaar geleden
woedde op de opiniepagina’s van de
kranten. Als de majesteit haar kerst-
toespraak toen als ingezonden brief
had opgestuurd, zou die, zeer sterk
bekort door de redactie uiteraard, zijn
gepubliceerd als een opvallend mo-
ment in dat dispuut dat onherroepelijk
moest leiden tot de enige oplossing:
gebruik steeds je gezonde verstand.
Vindt de majesteit óók, blijkt nu. Mos-
terd na de maaltijd, zoals ze daarom
wel zeggen in huize Van Gogh.
Maar de pontificale wijze waarop vol
bewondering de hoed werd gelicht
voor haar kersttoespraak, verzekert
ons dat het voorlopig wel snor zit met
haar en ons koninkrijk.
Mail De ColumnistStuur deze site op naar een vriendZwart/wit leesversie van de column, ook om uit te printen. Wilt u zich (gratis) abonneren, vul het formuliertje dan in.Plaats de site bij uw favorieten