Mij staan de beelden nog helder voor
de geest: de straten van Bagdad vol
opgewekte Irakezen die hun sloffen
kapot sloegen op elke afbeelding van
Saddam Hussein die ze maar konden
vinden en het was niet echt moeilijk
om er een te vinden. De dictator was
verslagen: ,,Thank you mister Bush!”
Zoveel zulke blije mensen, die tegelijk
de hele wereld verklaarden wat er zat
achter de optimistische wartaal die
legervoorlichter Mohammed Said al-
Sahhaf in de voorgaande weken had
uitgekraamd en die opmerkelijk lang-
durig óók door alle Nederlandse me-
dia en deskundigen was overgenomen
als de enige waarheid die alle kramp-
achtige Amerikaanse verzinsels over
oprukkende troepen teniet deed. Pas
toen er geen ontkennen meer aan
was, begonnen de Hollandse deskun-
|
dige lafaards de belangrijkste bron
van hun berichtgeving belachelijk te
maken. Daarna zagen we hoe dezelf-
de Irakezen hartstikke blij aan het
plunderen sloegen en er met zeer
antieke, foeilelijke, enorme vazen uit
het belangrijkste museum van hun en
ónze beschaving vandoor gingen, een
ander bijna bezwijkend onder één
autoband op z’n rug (wéér ,,Thank
you mister Bush!”), drie heren in djel-
laba om het hardst sjorrend om het
bezit van een Amerikaanse ijskast
zonder deur. Háárscherpe beelden.
Net zo scherp als toen Paul Bremner
zijn ,,Ladies and gentlemen, we got
him!” ten beste gaf. In de perszaal
ontstond tumult van Irakese journa-
listen die dansend, zingend en ver-
wensingen roepend hun overwinning
|
vierden alsof ze Hollandse sportjour-
nalisten waren. Ze hadden geen pan-
toffels aan, maar het effect was niet
anders dan dat van een koppeltje Ira-
kezen, tien minuten nadat de Ameri-
kanen een uur lang maar met succes
onhandig bezig waren geweest om ten
behoeve van hun overwinning dat
beeld van Saddam Hussein om te ha-
len. Ik dacht nog, fijn dat we niet zijn
aangewezen op zo’n bewakingscame-
ra bij een berooide juwelier in ‘Opspo-
ring Verzocht’. Of op het mobieltje
van een toevallige passant.
Er komt een officieel onderzoek naar
de blije lui die met hun mobieltje de
wazige en harkerige opnamen hebben
gemaakt van de executie van Saddam
Hussein. Op die manier is het copy-
right van een professioneel gefilmde
executie niets meer waard.
|
