Vader heeft zijn lichaam ter beschik-
king gesteld van de media. Op de tv
zet de slager een hoed op en gaat
lijken open snijden want dat vindt
John de Mol zo leuk om te zien. Op
Tien, wijlen Talpa, is op prime time en
wegens de ontstane ophef, extra veel
ruimte gemaakt voor kannibalisme
met de ogen. Daar is nu eenmaal een
markt voor en als er kijkers zijn dan
interesseert het adverteerders ineens
geen fluit of ze tot hun knieën in het
bloed en de pus staan. Evenzo opent
morgen in Amsterdam de tentoonstel-
ling ‘Plaats delict’, een reeks foto’s
van lijken waar de politie bij te pas
kwam. Veelal gruwelijke en dikwijls
ontluisterende foto’s van moord en
zelfmoord. Dat is een reden dat de
slachtoffers anoniem zijn gehouden.
Maar wie een beetje handig zoekt,
|
moet in veel gevallen achter de hele
zaak kunnen komen. Een fijne service
ook voor de burger die te onhandig is
om zijn lijken op internet te vinden.
Hij kan alsnog de allerlaatste werke-
lijkheid betrappen van tussen 1965 en
1985, toen het in elk geval in de Ne-
derlandse media nog de gewoonte
was om in beelden hoogst prudent om
te gaan met de dood. Van de tentoon-
stelling is ook een uitgebreider boek
gemaakt dat de Amsterdamse poli-
tiemensen in hun kerstpakket aantrof-
fen. Sommigen stuurden het boos
terug: niet omdat ze liever een extra
blikje paté hadden, maar gewoon om-
dat ze niet mee willen doen aan de
exploitatie van de dood. Daar valt wat
bij voor te stellen, want zelfs als je
anoniem bent gemaakt, word je li-
|
chamelijke integriteit alsnog danig
geschonden. Mensen op hun meest
tragische, meest private moment kun
je niet exploiteren als de vrouw met
de baard op de kermis, die ook altijd
heel erg anoniem bleef.
Waar de snijtafel van Tien ineens We-
tenschap is, daar zijn de foto’s plotse-
ling Kunst. In een journaal legde de
mevrouw die de foto’s had opgehan-
gen de verbinding met de moderne
modefoto’s. Daar ziet men dikwijls
ook een graatmager, bijkans naakt
meisje in een herfstbos panisch vluch-
ten, haar string moet 14,95 doen,
twee voor 25 euro. Diezelfde verstil-
de, beklemmende sfeer ziet men ook
terug op de politiefoto’s. Ze leek als
een man die op de Auto Rai rondloopt
en goedkeurende zegt: frappant, zo-
als ze op mijn Dinky Toys lijken.
|
